’t Zeuvende, het elftal van Harry Muskee
In de vorige eeuw werd bij Achilles 1894 een heel speciaal elftal opgericht. Harry Muskee, de befaamde leadzanger van de bluesband Cuby and the Blizzards, speelde met een door hem samengesteld team in een elftal van Achilles 1894. In de volksmond stond het elftal bekend als ’t Zeuvende.
Door Jan Houwing
’t Zeuvende, een begrip binnen Achilles 1894 en ver daarbuiten
Harry Muskee was een voetbalman in hart en nieren. Naast de muziek had de leadzanger van Cuby and the Blizzards nog een grote passie: Voetbal. Muskee werd altijd enthousiast als er over voetbal werd gepraat. In zijn jonge jaren was hij al met het voetbalvirus besmet, maar zijn actieve deelneming aan de voetbalsport werd mede vanwege het drukke leven in de muziek nooit echt ingevuld. Daar kwam dus verandering in een periode toen de muziek een tijdje op een lager pitje stond. Bij de beroemde blueszanger ontstond het idee om een eigen elftal te beginnen bij zijn geliefde Asser voetbalvereniging Achilles 1894. ’t Zeuvende werd na de oprichting alom gewaardeerd binnen Achilles 1894.
Muskee kiest voor teamleden met een goed voetballend vermogen
Muskee meldde zich aan en werd na enkele trainingen nog meer dan daarvoor met het voetbalvirus besmet. Niet alleen om te kijken of over te praten, maar vooral om zelf actief bezig te zijn. Hij benaderde een aantal vrienden die ook aardig bedreven waren in het voetbalspel. Net als bij de muziek, waarbij hij altijd de beste muzikanten voor zijn bluesband benaderde, koos Muskee als enig lid van zijn ballotagecommissie voor goede vrienden met een aardig voetballend vermogen.
Ik weet nog als de dag van gisteren hoe ik opeens en zeer onverwacht lid van Achilles 1894 werd om in het elftal van Harry Muskee te spelen. Ik woonde net als Harry in een flat aan de Maria in Campislaan. We hadden vooral op kameraadschappelijke basis veel contact met elkaar. Voetbal was regelmatig een belangrijk onderwerp van gesprek. Op een avond stelde Harry me voor om een bezoekje te brengen aan café De Grot in de Singelpassage. De uitbater Sjoerd Brouwer was een bijzonder aimabele man. Voor ik het wist werd me op die bewuste avond in een jolige sfeer na een aantal versnaperingen een aanmeldingsformulier van de voetbalvereniging Achilles 1894 voor mijn neus getoverd. Na uitleg van Sjoerd en Harry kon ik niet weigeren het aanvraagpapier in te vullen. Tot aan de dag van vandaag heb ik er geen spijt van. Sterker nog: ik ben nog steeds dolenthousiast dat ik de stap om me aan te melden heb genomen. Na alle formaliteiten van Harry en de nieuwe elftalleider Sjoerd kon het avontuur van ’t Zeuvende‘ beginnen.
Staand van links naar rechts: Max Jung, leider Sjoerd Brouwer, Joost Quist, grensrechter Luc Rengers, Albert Loman, Martin Verhagen, Roelof Matien, Rennie Sandburg, Aad Doek, Bertus de Vroome.
Zittend van links naar rechts: Cor Leukfeldt, Jaap Bloembergen, Geert Loman, Rudy Leukfeldt, Jan Houwing, Harry Muskee, Henk Schokker. (Foto: archief Rudy Leukfeldt)
Teamleden en begeleiding van ’t Zeuvende
Liefst een kleine twintig jaar was ’t Zeuvende onderdeel van Achilles 1894. De laatste jaren maakte ik vanwege journalistieke werkzaamheden helaas niet volledig mee. De betrokkenheid is echter bij mij altijd volop gebleven. De kern van het door Harry samengesteld elftal bestond uit jongens als Bertus de Vroome, de broers Geert en Albert Loman, de broers Rudy en Cor Leukfeldt, Henk Schokker, Aad Doek, Joost Quist, Roelof Matien, Bert Bloembergen, Max Jung, Rennie Sandburg. Martin Verhagen, Hans Zaaijer, Jan Houwing en Harry Muskee zelf uiteraard. Leider werd uiteraard Sjoerd Brouwer en kort na de oprichting van het elftal werd het huidige gemeenteraadslid Luc Renger verwelkomd als grensrechter.
Het elftal startte in de competitie als het zevende elftal van Achilles 1894, maar speelde ook regelmatig als het vijfde, zesde, achtste of negende elftal in de competitie. Het elftal blonk ook uit door het maken van vele doelpunten. In die twintig jaar werd het elftal van Harry Muskee liefst 10 keer kampioen en eindigde het zes keer als tweede in de competitie. Het elftal werd een begrip in Assen en haalde met enige regelmaat zelfs de landelijke kranten.
Organisatorische spil
De organisatorische spil van het elftal werd uiteindelijk Luc Rengers. Aanvankelijk fungeerde de boomlange lokale politicus alleen als grensrechter, maar al snel bleek dat hij over nog meer organisatorische kwaliteiten voor het elftal beschikte. Na een paar jaar nam hij het stokje als leider van de inmiddels overleden Sjoerd Brouwer over en daarnaast werd hij tevens de verzorger van het ludieke elftal . ,,En als er geen scheidsrechter kwam opdagen dan nam ik ook de fluit voor mijn rekening en ik was soms noodgedwongen keeper’’, blikt Rengers met veel voldoening op de twintigjarige periode van ’t Zeuvende terug.
Op de foto ’t Zeuvende, met op de achterste rij, derde van links met aanvoerdersband Harry Muskee. Jan Houwing zit derde van links op de voorste rij, met een bos bloemen. (Foto: Rudy Leukfeldt)
Rengers had bovendien pijlsnel zijn papieren gehaald om als verzorger op te treden. Hij wreef eens voor een wedstrijd verdediger Henk Schokker, die ooit als vaste waarde in de hoofdmacht van Achilles 1894 speelde, met een soort schoensmeer in. Schokker liep helaas tijdens de wedstrijd een open wond op en moest vanwege de inwerking van het schoensmeer in die wond de volgende dag naar het ziekenhuis. Er waren namelijk vanwege de schoensmeer in de wond complicaties opgetreden.
Voor de wedstrijden had Rengers voor de spelers een soort afspraakuurtje om ze in opperste conditie te brengen. Rengers: ,,Ik hoorde altijd: ‘Ik wil als eerste gemasseerd worden’. Iedere speler dacht dat hij daar recht op had Dat was soms een behoorlijke strijd.’’
Respect van de tegenstanders
De tegenstanders van ’t Zeuvende hadden over het algemeen ook diep respect voor de kwaliteit van de andere spelers. Voor veel mensen beschikten Japie Bloembergen en Geert Loman over de grootste voetbalkwaliteiten. Muskee was als aanvoerder altijd waarderend voor zijn medespelers. Muskee etaleerde regelmatig zijn uitstekende techniek en had ook een goede pass in zijn benen. Hij werd daarom door ons regelmatig ‘Passjesbaas’ genoemd.
Ik moest als voorstopper bij corners voor ons me zo snel mogelijk aan het front melden. Harry schreeuwde dan: ,,Jan BCNV en Albert BCNA.’’ BCNV betekende Bij Corners Naar Voren en BSNA bij corners naar achteren. Zo wilde hij de tegenstander zand in de ogen strooien. Op een gegeven moment kreeg ’t Zeuvende ook een internationaal tintje. De Duitser Gerd Neumann had zich aangemeld bij Achilles 1894. Er bleek echter alleen voor hem plaats te zijn in het elftal van Harry Muskee.
Tripje naar Terschelling
Door ziekte van leider Sjoerd Brouwer nam Luc Rengers het stokje noodgedwongen maar ook heel graag over. Het betekende dat Rengers nog meer verantwoordelijkheden kreeg toebedeeld. De organisatie van vele zaken was echter in goede handen bij Rengers. Jaarlijks regelde hij een tripje voor het elftal naar Terschelling. Alleen in het eerste jaar werd er nog gevoetbald op het strand. In de jaren daarna was louter het plezier in de kroegen, hotels of elders op het eiland het hoofddoel. Rengers en Muskee redden ooit mijn leven in een druk bezochte disco. Ik was in gesprek met een paar Terschellingse schonen, waarna een paar woest uitziende knapen uit Terschelling mij het leven zuur wilden maken. Muskee en Rengers roeiden zich door het publiek en brachten mij in veiligheid. Ik ben er ze jaren later nog dankbaar voor.
Spraakmakende primeur
Het elftal kende ook ooit een spraakmakende primeur. Kroegbas Henk Tol bood zich bij het elftal aan en zorgde voor een prachtig voetbalshirt met aan de achterzijde de afbeelding van een tol. ,,Het was waarschijnlijk de eerste shirtreclame in Nederland. We hebben hiermee zelfs het journaal gehaald’’, aldus Luc Rengers.
Veel mensen kwamen nieuwsgierig door de vele anekdotes gemaakt de wedstrijden van ’t Zeuvende bezoeken. Bekende mensen uit de muziekwereld zoals zanger Frank Krassenburg van de Golden Earrings en Rob Hoeke stonden wel eens langs het veld. Wereldkampioen dammen Ton Sijbrands was als groot fan van Cuby and the Blizzards regelmatig is Assen om zijn held Harry Muskee aan te moedigen. Bij bijna elke wedstrijd waren bovendien de grootste fans Jan Hegen, Johan de Vroome, filmmaker Jan Bolland en uitbater Lukie Dekker aanwezig.
Sociale aspect
Het sociale aspect was altijd aanwezig bij de leden van het elftal. Na een behaald kampioenschap werd er flink feest gevierd in het café van Rennie Sandburg in Peeloo. Helaas moest Harry Muskee ‘s avonds weg voor een optreden met Cuby and the Blizzards in Huize Maas in Groningen. Een stuk of zeven teamgenoten vonden dat sneu voor Harry en vergezelden hem daarom naar Groningen. Groningen werd net op tijd bereikt. The Blizzards wilden al zonder Harry beginnen, maar op het laatste moment had Harry de microfoon op het toneel in de hand. Wij als teamgenoten deden ons op uitnodiging van Harry tegoed in de kleedkamer aan diverse gratis alcoholische versnaperingen. Muskee kondigde voor het publiek de aanwezigheid van ’t Zeuvende meerdere keren aan en alle bandleden vonden het prachtig dat de teamgenoten van Muskee aanwezig waren tijdens het optreden van The Blizzards. Het leverde ons een luid applaus op.
Na twintig jaar werd het elftal ontbonden. Over blijft de herinnering en de vele mooie anekdotes die door toedoen van ’t Zeuvende zijn ontstaan.
