Hoofdstukindex:

XJeanneJohan3Iedere bekende artiest of popgroep heeft ze: fanatieke fans en volgers, die alle optredens aflopen en verzamelen wat ze maar te pakken kunnen krijgen over hun favorieten.
Sommigen gaan nog een stap verder en archiveren op serieuze wijze alles wat ze in de loop van soms tientallen jaren hebben bemachtigd. Vaak is dat méér dan de betreffende artiesten zelf bezitten. De verzamelaars fungeren dan ook regelmatig als vraagbaak voor hen als ze iets willen weten of nodig hebben.

Ook Cuby & the Blizzards hebben vanaf de jaren zestig altijd dergelijke liefhebbers gehad, hoewel er in dit geval misschien beter kan worden gesproken over een gemoedelijke portie verzamelwoede, dan over echt luidruchtig fanatisme.

De enorme collectie van Pieter Bleijleven (in 2012 overgenomen door het Drents Museum) is bekend. Hein van der Vliet is eveneens een mooi voorbeeld van een echte C+B-verzamelaar en -kenner. Dat geldt echter ook voor Johan Gaasbeek. Samen met zijn partner Jeanne Visser (foto boven) volgen ze C+B al vele jaren. Johan woont in Beilen en werkt in Den Haag als beveiliger bij de HTM, de Haagsche Tramweg Maatschappij. Jeanne is in het dagelijks leven verpleegkundige op de PACU in het Haga Ziekenhuis in Den Haag. Op deze Post-Anesthesia Care Unit wordt zorg geleverd aan postoperatieve patiënten die tot 24 uur na de operatie intensieve bewaking en/of behandeling nodig hebben.


Monnikkenwerk
Het archief van Johan bevat, naast vele plakboeken met knipsels en talloze CD’s, DVD’s en platen nog een belangrijke schat. Vanaf de jaren negentig heeft hij zelf namelijk heel veel op video gefilmd. Een groot deel van zijn omvangrijke collectie heeft hij inmiddels gedigitaliseerd; een monnikenwerk waarmee hij in 2009 begon en dat nog lang niet klaar is. "Het is slechts het topje van de ijsberg." Johan beschikt bovendien over een bijna encyclopedisch geheugen. "De echte hard schijf zit hier," zegt hij, terwijl hij tegen zijn hoofd tikt. Aan digitaliseren geeft hij momenteel prioriteit. "Als ik er ooit dood bij neerval, blijft het materiaal in ieder geval bewaard," stelt hij zelf nuchter vast.

xJeanneJohan10Johans eerste muzikale kennismaking met The Blizzards dateert uit de tijd dat zijn vader ooit voetbalde bij Fit Boys in Beilen. Op zaterdagavonden luisterden ze altijd naar de radio-programma’s van de RONO, de Regionale Omroep Noord en Oost, die in 1959 met uitzendingen begon, de voorloper van de latere noordelijke omroepen. De RONO verzorgde de uitslagen en nabeschouwingen van sportwedstrijden (waaronder het amateurvoetbal) en draaide daar tussendoor plaatjes, ook van C+B. Hier hoorde Johan voor het eerst Just for Fun en Another Day Another Road. "Ik was eigenlijk een Outsiders-fan," bekent hij. "Maar bij die Blizzards-singles viel mij direct het gitaarspel van Eelco Gelling op. Niet de stem van Harry, want ik vond Wally Tax eigenlijk een betere zanger, maar het spel van Eelco. Dat trok me over de streep. Vanaf dat moment ben ik gaan verzamelen, platen, knipsels, alles."


Club 192
XJeanneJohan6Jeanne heeft een ander verhaal. Zij is geboren en getogen in Den Haag. Toen ze veertien was, nam haar twee jaar oudere broer haar mee naar de legendarische Club 192 van Jacques Senf aan de Haagse Groenmarkt. Op Oudejaarsmiddag 1967 maakte ze haar eerste concert mee: The Golden Earrings (toen nog in meervoud met een s), met als zanger Frans Krassenburg. "Dat vond ik zo geweldig."
Van Cuby & the Blizzards had ze nog nooit gehoord. Jeanne bezocht Club 192 hierna veel vaker en zag alle bekende Nederbeatgroepen uit die tijd. Na het doorbraakconcert van C+B in Sheherazade in Amsterdam, kreeg de band ook in het westen werk. Logischerwijs traden ze ook in Club 192 op. Jeanne: "Dat was na de release van Groeten uit Grollo, toen Willy Middel en Hans Waterman er al uit waren, dus in de bezetting met Beekman, Van Eik, Muskee, Gelling en Brood."
 
Jeanne maakte in Club 192 ook kennis met de muziek van Blues Dimension, met daarin onder meer Helmig van der Vegt, Hans la Faille en Herman Deinum. Met laatstgenoemde correspondeerde ze via een fanmail-adres. Het nieuws van hun overgang naar C+B in 1969 was een vreemde gewaarwording. "Ik was 16, zat nog op school en was met hele andere dingen bezig. Maar ineens zag ik ze bij Cuby, tot mijn stomme verbazing. Ik had in die tijd geen geld voor elpees, maar wel voor de concerten (foto boven). Die blues van Cuby bleef hangen. Die verschilde zó met de muziek van die andere groepen. En ook ik vond Eelco als gitarist direct fenomenaal. Dat kwam echt binnen hoor, zo jong als ik was."


Benefiet
xJeanneJohan11Johan Gaasbeeks eerste concert van C+B kwam net na 1972, nadat de groep in feite al uit elkaar lag. "Ik zag de band in februari 1973, toen ze nog een keer bij elkaar kwamen tijdens een benefietconcert voor Vietnam in de Martinihal in Groningen. Dat was met Harry, Eelco, Herman Brood, Jaap van Eik en Hans Waterman. Toen waren ze ook al bezig met dat officiële afscheidsconcert in juni 1973 in Bellevue in Assen. Ik zag ze die keer voor de tweede maal. Ik sprak Harry in de jaren zeventig regelmatig in café De Witte Bal in Assen, maar het zou echter nog lang duren voordat ik bij hem backstage kwam. Dat was pas in 1990." (Foto boven, gemaakt in Kampen).

De eerste echtgenoot van Jeanne was professioneel musicus, maar dan in een geheel ander genre: klassiek en koren. "Ik heb twintig jaar in koren gezongen, evenals mijn moeder. Bij ons thuis werd bijvoorbeeld ook veel naar Gregoriaanse muziek en naar Mozart geluisterd. Ik heb dus een veel bredere muzikale opvoeding gehad dan alleen de popmuziek. Maar de blues zit toch wel heel erg in mijn hart. Ik kan echter ook enorm van Mahler genieten, net zoals Harry Muskee dat bijvoorbeeld deed van Bach."

Johan doorzoekt ondertussen op de PC zijn digitale C+B-verzameling. We luisteren ademloos naar het nummer Don’t van de solo-elpee Rainman van Frank Nuyens uit 1970, waarop Eelco Gelling onder de schuilnaam E. Stoffel werkelijk prachtig akoestische gitaar speelt. Frank, oud-gitarist van Q65, Red, White & Blue en tegenwoordig lid van de free-lance band Kroonenberg, is een goede vriend van Johan en Jeanne en trouwens ook van Eelco. "Kijk, dat kon Gelling dus ook," zegt Johan als het nummer afgelopen is. "Fenomenaal toch? Gelling was niet alleen een meester op zijn Gibson Les Paul, maar ook akoestisch was hij geweldig, bijna klassiek. En die subtiele emotie in dat spel hé?".

xJeanneJohan12We praten over van alles. Over het leven in Den Haag in de jaren zestig en zeventig, over de legendarische Haagse muziekwinkel Servaas, waar overigens C+B ook regelmatig kwam, over de betrokkenheid van Golden Earring bij de elpee van Red, White and Blue, over Paul Acket en het North Sea Jazz Festival, over wederzijdse kennissen en allerhande andere herinneringen. Het is duidelijk dat Johan en Jeanne veel mensen uit de Nederbeat-wereld persoonlijk kennen en nog steeds tot hun vrienden rekenen. Wat C+B betreft was Muskee dat ook, evenals Eelco Gelling, Hans Lafaille, Erwin Java, Herman Deinum en ook de in 2005 overleden mondharmonicaspeler John Lagrand (foto), waar Johan en Jeanne vaak bij op bezoek kwamen. Ook vergezelde Jeanne hem diverse keren als hij naar zijn artsen moest. 


Muskee
Na het uit elkaar vallen van de groep in 1972 is Johan Muskee en Gelling blijven volgen. "Ik ging al die concerten af van de Muskee Band en Muskee Gang met Roy Kuschel en Gino Jansen, hier in Drenthe en in de omgeving van Zwolle. Op een gegeven moment kreeg ik ook contact met die jongens."

xJeanneJohan8We beluisteren zeldzame opnames die Johan (op de foto met de gitaar van Eelco Gelling) maakte van concerten, niet alleen van C+B, maar ook van de Muskee Gang, tijdens het Kerstvolleybal-toernooi in Bellevue in 1979. Gaasbeek laat vervolgens beelden zien van de in 2006 overleden Ekseption-organist Rick van der Linden, samen met drummer Pierre van der Linden en ex-C+B-bassist Jaap van Eik in de studio. "Ook Gelling ben ik niet uit het oog verloren. Ik heb hem vaak gezien in zijn verschillende bandjes. In 1996 ging C+B ineens weer van start en toen heb ik die lijn gewoon voortgezet en zijn de contacten die ik had gebleven. Herman Deinum kende ik al uit Kampen, waar ik acht jaar heb gewoond. Hij kwam een keer bij me in de zaak en ik had muziek op staan. Zo, dat klinkt goed, vond Herman. Hij wist echter niet wie het waren. Ik antwoordde: Dat is de Muskee Gang bij de Firato in Amsterdam, daar speel jezelf op mee man! Maar die muziek heb ik helemaal niet, zei Herman. Dus heb ik die voor hem gekopieerd. En zo is die band met hem ontstaan."

XJeanneJohan1Jeanne (links op de foto met Johan en Andy Tielman): "Ik las in 1996 in de krant dat C+B weer bij elkaar kwam. Ik heb toen via Johan Derksen contact gezocht met de Stichting Cuby is Back in Rotterdam. Ik wilde eigenlijk wel een fanclub oprichten, maar Erwin Java vertelde me dat Henk en Henny Kamp dat al deden. Ik ben naar de concerten gegaan en daar hebben Johan en ik elkaar voor de eerste keer ontmoet, in De Boerderij te Zoetermeer in 1999 en sindsdien hebben we een relatie. Samen hebben we vervolgens de contacten met die jongens weer opgepakt."

Johan Gaasbeek zit ondertussen nog altijd niet stil. Hij zoekt naarstig naar Eelco Gellings spel op de elpee Nacht en Ontij en de bijbehorende single Aneas Nu van Boudewijn de Groot uit 1968. Korte tijd later maakte Gelling enige maanden deel uit van de gelegenheidsformatie The Tower, met Boudewijn als Engelstalige zanger. De gegevens die we over deze periode uitwisselen zouden enkele maanden later uiteindelijk leiden tot een omvangrijk interview met Boudewijn de Groot in Haarlem, dat in oktober vorig jaar op deze website werd gepubliceerd.


Verhoudingen
Over de onderlinge problemen en verziekte verhoudingen waarmee C+B door de jaren heen regelmatig werd geconfronteerd, zeggen Johan en Jeanne de achtergronden wel zo’n beetje te kennen. Maar ze willen er niet teveel over kwijt. "Dat overkomt elke band en past absoluut niet in een verhaal als dit," zijn ze van mening. Maar over de verbroken relatie tussen Harry en Eelco, de problemen met John Lagrand en het plotselinge vertrek van Herman Deinum uit C+B in 2010, na een forse ruzie, weten ze genoeg.

Jeanne: "Kijk, problemen zijn er altijd. Zeker bij een groep die decennia heeft bestaan. Maar er doen zoveel verhalen de ronde die gewoon onjuist zijn. Het zijn vaak mensen om zo’n groep heen die met opgeklopte dingen komen. De werkelijkheid ligt meestal anders en vaak een stuk genuanceerder. Maar ja, drank, drugs, vrouwen, zakelijke belangen, koppigheid, dat speelt allemaal mee hé?"

XJeanneJohan7Over Eelco Gelling zijn Johan en Jeanne het roerend eens. "Een meesterlijke gitarist, misschien eind jaren zestig/begin jaren zeventig wel de beste van de wereld. Jan Akkerman spreekt niet voor niets over Heer Gelling. Jan vond Eelco beter dan Clapton. En echt een hele lieve jongen," vertelt Johan. "Natuurlijk was het onverstandig van hem om destijds zonder iets te zeggen zomaar naar de Earring te gaan (foto links). Maar ook daar zaten weer andere aspecten aan vast. Je kunt erover denken wat je wilt, maar het is een feit dat Eelco in al die jaren nooit een verkeerd woord over Harry heeft gezegd en dat siert hem. Hij heeft er natuurlijk wel zijn eigen kijk op en een eigen mening, maar dat is ook logisch. Bij Harry lag dat anders. Dat was over en uit wat Eelco betreft. Hoewel… Als ik tegen Harry zei dat we bij een concert van de Eelco Gelling Band waren geweest en dat ik daar filmbeelden van had, dan wilde hij die best wel zien hoor. En als hij ze bekeken had, dan had hij daar ook een gefundeerde mening over."

Jeanne: "Het klinkt wellicht wat aanmatigend, maar ik heb regelmatig tegen Harry Muskee gezegd: Je moet zelf meer energie steken in je relaties. Wat je vrienden betreft, je mede-bandleden, andere collega’s. Ik hield veel van hem hoor, maar dat heeft hij altijd te weinig gedaan. Harry had op veel zaken een remmende werking. Het was een goede, maar onzekere en onvoorspelbare man. Harry zei dan vaak: Ja, maar ik ben door veel mensen om me heen verneukt. En daarom reageer ik zo. Maar ik vind wel dat je mensen waarmee je 30, 40 jaar hebt gewerkt niet zo maar kunt negeren. Harry wist dat wij daar zo over dachten en dat kon hij ook wel van ons hebben. Hij had wel een klik met ons."


Backstage
xJeanneJohan13Een belangrijk onderdeel van de grote verzameling van Johan Gaasbeek zijn de vele concerten en ontmoetingen backstage die hij heeft gefilmd. Dat levert een schat aan bijzondere, unieke beelden op. We bekijken lukraak wat fragmenten, zoals die van zondag 27 oktober 1996, de eerste try-out van C+B 2 in Raalte, en blijven tenslotte hangen bij beelden van een concert van 15 oktober 2010 in het Chassé Theater in Breda.
Herman Deinum had toen net de groep verlaten en was als bassist vervangen door Feico Nijdam. We kijken naar Harry Muskee, die op het toneel tegen het publiek praat over last van nierstenen, die operatief verwijderd moeten worden. Hij herkent Jeanne en roept uit: Maar gelukkig hebben we vanavond een zuster in de zaal! Jeanne: "Na afloop van dat concert zijn we backstage geweest en heb ik Harry gevraagd wat er nou precies aan de hand was. Want nierstenen, die worden normaal gesproken vergruisd of die plas je uit en worden alleen operatief verwijderd als ze vastzitten."

We kijken opnieuw naar de beelden die backstage door Johan zijn gemaakt. Jeanne praat met Harry (foto boven). "Je kan het beste naar een academisch ziekenhuis gaan," raadt ze hem aan. Vervolgens vraagt ze: "Maar waar heb je dan pijn?" Harry wrijft wat onduidelijk over zijn bovenlichaam. "Maar daar zitten je nieren toch niet!" roept Jeanne uit.
 
Het zijn bijzondere filmbeelden, zeker met de kennis die we achteraf hebben. "Toen waren die gezondheidsproblemen van Harry dus al begonnen," zeggen Johan en Jeanne verdrietig. "Met alle latere gevolgen van dien."


Hommage
Tot slot geven Johan en Jeanne te kennen dat in dit verhaal nog eens extra de nadruk moet worden gelegd op de muzikale genialiteit van Eelco Gelling. Oftewel een kleine hommage aan Eelco. "Want naar onze mening was hij echt de rode draad door het hele Cuby-gebeuren," aldus Jeanne.

Beiden zijn enige maanden later aanwezig bij de twee concerten van Jan Akkerman en zijn band, waar Eelco Gelling op enkele nummers als gastgitarist meespeelt (foto onder). In Zoetermeer was het matig, maar in Groningen was Eelco goed, zijn ze van mening. "Als een stervoetballer twee jaar geen bal heeft aangeraakt, is het voor hem ook moeilijk om direct weer in vorm te zijn," stelt Johan vast. "Maar Jan Akkerman stelde Eelco op en vertrouwde op de goede momenten. En die waren er meer dan genoeg!"

xJeanneJohan9

Bovenstaande foto werd gemaakt door Gerrie van Barneveld.

N.B. Binnenkort volgt op deze website een uitgebreid interview met Eelco Gelling.

Naar boven