De band Electric Blues bestaat al vanaf 1967 en speelde hoofdzakelijk covernummers van bekende blues-giganten. Zo rond 2016 gingen ze zich geheel toeleggen op het repertoire van Cuby+Blizzards en ze gingen daar heel ver in. Menig vriend en/of vrijwilliger van het museum heeft nog mooie herinneringen aan de beroemde verwendagen op de boerderij van Henk en Els, waar je getrakteerd werd op een geweldige lunch en uiteraard de muziek.

Zij hebben vijf albums gemaakt, waarvan de laatste drie met uitsluitend Cuby-nummers. Die nummers werden niet zomaar nagedaan, maar ze werden ook verrijkt met een eigen arrangement, zonder dat de kracht en de mystiek van de nummers te niet werden gedaan. De cd-presentatie van de albums Back to Grolloo en Another Day Another… heeft destijds plaatsgevonden in zaal Hofsteenge te Grolloo.

De cd’s en dvd’s die verkocht werden tijdens de vele optredens en via de EB-website werden ook in het museum verkocht. Het ging eigenlijk heel goed met de band en er waren volop optredens en de presentatie van de nieuwe cd met uitsluiten Cuby-nummers was net achter de rug, toen het noodlot toesloeg. Henk werd ziek en ging steeds verder achteruit, tot hij op woensdag 11 december 2024 overleed.

Ook de verkoop van het materiaal dat op de boerderij lag opgeslagen was gelijk gestopt, omdat Henk altijd alles regelde. Els vroeg of wij er iets mee konden, om te verkopen in ons museum. Ja dat kunnen we altijd wel, want die cd’s worden bij ons nog steeds verkocht. Toen kwam Els met een mooi voorstel. Omdat Henk het museum altijd hoog in het vaandel had staan en hij zeer zeker zou willen dat het daar terecht kwam, wordt de partij cd’s en dvd’s geschonken aan het museum, zodat ook de opbrengst ten goede komt van het museum. Hier zijn we uiteraard heel blij mee.

Op 8 maart werd alles afgeleverd in het museum door Els en Bert en het keukentje stond redelijk vol. Ik zal geen aantallen noemen, maar het gaat om de volgende items: De cd’s die geschonken zijn aan het museum zijn de albums Desert Pain, Back to Grolloo, Another Day Another… en Time Passed Me By. De dvd’s zijn Reünie Concert Noordwijk 2012 en Live at Noordwijk 2013. Deze zijn alleen te koop in het C+B Museum en via onze webshop.

Onze dank gaat uit naar Els Vegt en postuum aan Henk Vegt. Zoals de muziek van Cuby+ Blizzards voortleeft is dat zeker ook met de muziek van Electric Blues het geval.

Tekst: Hans Vons.

Het bericht Schenking nalatenschap Electric Blues aan museum verscheen eerst op C+B Museum Grolloo.

Ieder jaar wordt er voor de Vrienden (donateurs), sponsors en trouwe vrijwilligers een speciale bijeenkomst georganiseerd, als kleine dankbetuiging voor alle (financiële) inspanningen. Aan de uitnodiging werd deze keer bijzonder ruim gehoorgegeven. Bijna 175 aanwezigen (een recordopkomst!) zorgden in Grolloo voor een bomvolle zaal. Ook dit aantal stijgt ieder jaar en dit is een duidelijk teken dat deze jaarlijkse bijeenkomst zeer wordt gewaardeerd. Na de gebruikelijke begroeting, kwamen deze middag naast voorzitter Lukas Koops, ook presentator Fred Lubbers, vrijwilligerscoördinator Hans Vons en conservator Sjoerd Looijenga aan het woord.

In hun praatjes kwamen onder meer de volgende aspecten aan bod:
-Kort werd stilgestaan bij het overlijden van enkele personen die nauw bij het C+B Museum en/of C+B waren betrokken. Dat betrof vrijwilligers Wim Berends en Anton Winkel, bluesmuzikant Bé Hegen en uiteraard Herman Deinum, jarenlang bassist van C+B.

-Het aantal vrienden (donateurs) van het C+B Museum heeft in 2025 (eindelijk) de “magische” grens van 1000 overschreden. Tijdens het Holland International Blues Festival in juni vorig jaar was het Tara Ofman die zich als 1000^ste vriend inschreef. Het C+B Museum had toen voor de eerste keer een eigen merchandising stand op het festivalterrein. Op dit moment staat de teller op rond de 1060 Vrienden.

-Vrijwilligerscoördinator Hans Vons sprak kort met Fred Lubbers over ontwikkelingen op vrijwilligersgebied. Hans vertelde dat het aantal vrijwilligers dat als gastvrouw en gastheer in museum functioneert (momenteel ruim 50) behoorlijk goed op peil is, maar dat het C+B Museum altijd nieuwe vrijwilligers kan gebruiken. Via de website van het museum (www.cubymuseumgrolloo.nl) kan men zich aanmelden. Tijdens deze Vriendenmiddag meldden zich spontaan twee nieuwe vrijwilligers aan.

-Op vrijdag 16 mei 2025 werd de nieuwe expositie Travelling with the Blues geopend, waarin het reizen en de reisverhalen van C+B centraal staan. Deze tentoonstelling leverde veel positieve reacties op. Uiteraard is dat te danken aan conservator Sjoerd Looijenga die, met veel steun van beheerder/archivaris Hans Vons, wederom een kwalitatief hoogstaande expositie realiseerde. Travelling with the Blues is nog tot mei 2027 in het C+B Museum te bezichtigen.

-Sjoerd Looijena besprak kort enkele wetenswaardigheden en nieuwsfeiten. Hij memoreerde onder meer de succesvolle jaarlijkse platenbeurs, die ook wederom dit jaar (op 16 augustus) bij het C+B Museum wordt gehouden. Opvallend is dat onder de bezoekers aan het C+B Museum toch langzamerhand wat jonger publiek wordt gesignaleerd. Tevens worden nog altijd voorwerpen en foto’s die met C+B te maken hebben aan het museum geschonken. Dit jaar is het 60 jaar geleden dat het legendarische debuutalbum Desolation werd uitgebracht. In het kader van dit jubileum zal tributeband Grollo in 2026 een Desolation-tour in de theaters verzorgen (zie ook www.grollo.nl voor meer nieuws). Binnenkort krijgt het C+B Museum de beschikking over het filmmateriaal dat cineast Willem van der Linde in het verleden over Harry Muskee maakte, onder meer tijdens een reis naar Amerika in de jaren negentig van de vorige eeuw.

-Sjoerd Looijenga stond ook kort stil bij het al eerder genoemde15-jarig jubileum van het C+B Museum, op 1 juni aanstaande. Op 30 en 31 mei zal voor de Vrienden, vrijwilligers, sponsors en genodigden een jubileumweekend worden georganiseerd, met onder meer een ruilbeurs en een speciaal optreden van de band Grollo.

Vervolgens kondigde Sjoerd Looijenga de eerste van in totaal twee sets aan van de band The Sidekicks, die deze middag het muzikale gedeelte voor haar rekening nam. The Sidekicks bestaan sinds 2007 en hebben in die tijd een behoorlijke reputatie opgebouwd in de Nederlandse blueswereld. De band bestaat uit Teo de Haan (zang, mondharmonica), Peter Hummel (gitaar), Fenno de Boer (bas), Arnout Arkenbout (hammond, piano) en Wim Entzinger (drums). ‘Zesde bandlid’ Klaas Wolf verzorgde het geluid. Tot nu toe werden er 3 cd’s uitgebracht, waarvan de derde (Homemade) in 2024 werd bekroond met de Dutch Blues Album Award.

The Sidekicks verzorgde een uitstekend optreden, tot groot enthousiasme van het publiek. Behalve eigen materiaal, werden ook nummers van C+B (Perfect Song en Window of my Eyes), Oscar Benton en Creedence Clearwater Revival ten gehore gebracht. Zie voor meer informatie www.thesidekicks.nl.

Na de pauze sprak bestuurslid Koert Broersma een half uur lang met drummer Wim Entzinger. Wim was in het verleden onder meer voorzitter van FC Groningen. Hij stond mede aan de wieg van de bouw van de Euroborg en als huisjurist van de Groningse eredivisieclub werd hij bekend als degene die veelvuldig rode kaarten ‘wegpoetste’. Dat Wim een grote voorliefde voor pop- en bluesmuziek (hij was enkele jaren bestuurslid van de Stichting Erfgoed Harry Muskee) heeft, lijkt dan niet echt voor de hand te liggen.

Hij vertelde over zijn jeugdjaren in Leiden, zijn kennismaking met de bluesmuziek van onder meer Oscar Benton en Livin’ Blues op de middelbare school, de aanschaf van 2^e handsexemplaren van Desolation en Groeten uit Grollo (“Bepalend voor mijn verdere interesse voor de blues”), zijn beslissing om te gaan drummen (“Mijn ene broer speelde piano, de andere gitaar, dus je voelde je eigenlijk wel verplicht om een ander instrument te kiezen”) en zijn verhuizing naar Groningen rond 1980, waar hij als jurist aan de slag ging en jaren in Winsum woonde. In het Muziekcafé aldaar maakte hij deel uit van huisband The Bluesdealers en werden regelmatig gastmuzikanten ontvangen als Bé Hegen, Appie Alberts en ook Harry Muskee, samen met Erwin Java.

Zijn vriendschap met Muskee begon in 2000, toen hij Harry voor de eerste keer ontmoette in een talkshow van Piet van Dijken, waar Wim ook te gast was. Muskee toonde zich in eerste instantie wat argwanend tegenover Wim, gezien zijn status als advocaat. “Ik heb een hekel aan wise guys,” liet Harry weten. Toen vervolgens werd gevraagd wat in zijn ogen wise guys waren, antwoordde Muskee: “Dat zijn mensen die niet weten wie Robert Johnson is.” Wim hielp hem snel uit de droom door te vertellen dat hij net het Robert Johnson-Songbook van Peter Green had aangeschaft. Muskee’s scepsis verdween hierna als sneeuw voor de zon. De twee ontwikkelden een vriendschap en werden dermate close dat Muskee in 2011 tijdens zijn ziekte aan Wim vroeg of hij na zijn overlijden de herdenkingsdienst in de kerk in Rolde wilde leiden. Hetgeen ook geschiedde.
Tot slot ging Wim Entzinger nader in op het ontstaan van The Sidekicks (met als thuisbasis het Groningse Meulhörn bij Siddeburen), de toekomst van de band en de aankomende “Roots & Inspiration Tour”.

Uiteraard vormde deze wederom geslaagde Vriendenmiddag een goede mogelijkheid voor de aanwezigen om de onderlinge contacten te vernieuwen en te verstevigen. Hiervan werd dan ook druk gebruikgemaakt!

Foto’s: Dries Zwikker en C+B Museum.

Het bericht Het gaat (zeer) goed met het C+B Museum! verscheen eerst op C+B Museum Grolloo.

De band The Sidekicks die zondagmiddag voor vrienden, vrijwilligers en sponsors van het C+B Museum optreedt. (Foto: Henri Knegt)

Maar daarnaast wordt er veel informatie gegeven over onder andere het reilen en zeilen van het museum. Maar er is ook een terugblik op het afgelopen jaar en een vooruitblik op alles wat dit jaar komen gaat.

Dit jaar bestaat het museum 15 jaar en daarover zal eveneens informatie worden gegeven. Aanvang zondagmiddag 8 maart om 14.00 uur. Opgave is niet meer mogelijk.

Het bericht Programma Vriendendag 2026 verscheen eerst op C+B Museum Grolloo.

The Sidekicks treden op in zaal Hofsteenge. Foto: Henry Knegt

LET OP: alleen toegang via opgave vooraf. Wanneer je Vriend, duo-Vriend, sponsor of vrijwilliger bent, ben je van harte welkom.

Individuele Vrienden hebben vrij toegang, duo-Vrienden hebben inclusief partner vrij toegang. Onze geregistreerde vrijwilligers en natuurlijk onze sponsors  hebben ook vrij toegang. Op de foto de band The Sidekicks. (Foto: Henry Knegt)

Het bericht The Sidekicks op speciale middag C+B Museum verscheen eerst op C+B Museum Grolloo.

Bé Hegen met The B.J. Hegen Bluesband (Foto: Henry Knegt)

Vaak werd Bé Hegen, geboren op 17 september 1942, in één adem genoemd met Harry “Cuby” Muskee en Left Hand Freddy. Onze vrijwilliger Willem Dijkema kende Hegen als geen ander. The B.J. Hegen Bluesband speelde ontelbare malen in het vroegere café van Willem Dijkema, café ’t Keerpunt in Spijkerboor. Dijkema typeerde de blueszanger bij RTV Drenthe. “Bé was een gedreven bluesman. Hij wilde het allemaal zo puur en eerlijk mogelijk”, aldus Dijkema bij de regionale omroep. “Als hij speelde dan gebeurde er gewoon wat met mensen.”

De blueszanger ontbeerde landelijke bekendheid, terwijl hij toch een keer in het voorprogramma bij BB King optrad. Daarnaast kende Bé Hegen enkele Amerikaanse bluesmannen van naam, persoonlijk: Eddie ‘Guitar’ Burns en Eddie C. Campbell.

Voor jonge artiesten was Hegen een echte vraagbaak en hij was altijd bereid muzikanten op weg te helpen in hun carrière.

(Foto: Henry Knegt)

Verleden jaar trad The B.J. Hegen Bluesband nog regelmatig op, maar de laatste tijd werden gezondheidsproblemen een belemmerende factor. Hegen had te maken met luchtwegproblemen en ook traden de laatste tijd zware longontstekingen op.

Afgelopen vrijdag kwam een einde aan zijn leven en ook aan The B.J. Hegen Bluesband. Zijn bandleden hebben besloten zonder Bé Hegen niet verder te gaan. Op de foto’s van de huisfotograaf van het C+B Museum, Henry Knegt, Bé Hegen in zijn element als blueszanger.

Het bestuur en vrijwilligers van het C+B Museum wensen familie en naasten van Bé Hegen veel sterkte.

Het bericht Blueszanger Bé Hegen is niet meer verscheen eerst op C+B Museum Grolloo.

In de vorige eeuw werd bij Achilles 1894 een heel speciaal elftal opgericht. Harry Muskee, de befaamde leadzanger van de bluesband Cuby and the Blizzards, speelde met een door hem samengesteld team in een elftal van Achilles 1894. In de volksmond stond het elftal bekend als ’t Zeuvende.

Door Jan Houwing

’t Zeuvende, een begrip binnen Achilles 1894 en ver daarbuiten

Harry Muskee was een voetbalman in hart en nieren. Naast de muziek had de leadzanger van Cuby and the Blizzards nog een grote passie: Voetbal. Muskee werd altijd enthousiast als er over voetbal werd gepraat. In zijn  jonge jaren was hij al met het voetbalvirus besmet, maar zijn actieve deelneming aan de voetbalsport werd mede vanwege het drukke leven in de muziek nooit echt ingevuld. Daar kwam dus verandering in een periode toen de muziek een tijdje op een lager pitje stond. Bij de beroemde blueszanger ontstond het idee om een eigen elftal te beginnen bij zijn geliefde Asser voetbalvereniging Achilles 1894. ’t Zeuvende werd na de oprichting alom gewaardeerd binnen Achilles 1894.

Muskee kiest voor teamleden met een goed voetballend vermogen

Muskee meldde zich aan en werd na enkele trainingen nog meer dan daarvoor met het voetbalvirus besmet. Niet alleen om te kijken of over te praten, maar vooral om zelf actief bezig te zijn. Hij benaderde een aantal vrienden die ook aardig bedreven waren in het voetbalspel. Net als bij de muziek, waarbij hij altijd de beste muzikanten voor zijn bluesband benaderde, koos Muskee als enig lid van zijn ballotagecommissie voor goede vrienden met een aardig voetballend vermogen.

Ik weet nog als de dag van gisteren hoe ik opeens en zeer onverwacht lid van Achilles 1894 werd om in het elftal van Harry Muskee te spelen. Ik woonde net als Harry in een flat aan de Maria in Campislaan. We hadden vooral op kameraadschappelijke basis veel contact met elkaar. Voetbal was regelmatig een belangrijk onderwerp van gesprek. Op een avond stelde Harry me voor om een  bezoekje te brengen aan café De Grot in de Singelpassage. De uitbater Sjoerd Brouwer was een bijzonder aimabele man. Voor ik het wist werd me op die bewuste avond in een jolige sfeer na een aantal versnaperingen een aanmeldingsformulier van de voetbalvereniging Achilles 1894 voor mijn neus getoverd. Na uitleg van Sjoerd en Harry kon ik niet weigeren het aanvraagpapier in te vullen. Tot aan de dag van vandaag heb ik er geen spijt van. Sterker nog:  ik ben nog steeds dolenthousiast dat ik de stap om me aan te melden heb genomen. Na alle formaliteiten van Harry en de nieuwe elftalleider Sjoerd kon het avontuur van ’t Zeuvende‘ beginnen.

Staand van links naar rechts: Max Jung, leider Sjoerd Brouwer, Joost Quist, grensrechter Luc Rengers, Albert Loman, Martin Verhagen, Roelof Matien, Rennie Sandburg, Aad Doek, Bertus de Vroome.
Zittend van links naar rechts: Cor Leukfeldt, Jaap Bloembergen, Geert Loman, Rudy Leukfeldt, Jan Houwing, Harry Muskee, Henk Schokker. (Foto: archief Rudy Leukfeldt)

Teamleden en  begeleiding van ’t Zeuvende

Liefst een kleine twintig jaar was ’t Zeuvende onderdeel van Achilles 1894. De laatste jaren maakte ik vanwege journalistieke werkzaamheden helaas niet volledig mee. De betrokkenheid is echter bij mij altijd volop gebleven. De kern van het door Harry samengesteld elftal bestond uit jongens als Bertus de Vroome, de broers Geert en Albert Loman, de broers Rudy en Cor Leukfeldt, Henk Schokker, Aad Doek, Joost Quist, Roelof Matien, Bert Bloembergen, Max Jung, Rennie Sandburg. Martin Verhagen, Hans Zaaijer, Jan Houwing en Harry Muskee zelf uiteraard. Leider werd uiteraard Sjoerd Brouwer en kort na de oprichting van het elftal werd het huidige gemeenteraadslid Luc Renger verwelkomd als grensrechter.

Het elftal startte in de competitie als het zevende elftal van Achilles 1894, maar speelde ook regelmatig als het vijfde, zesde, achtste of negende elftal in de competitie. Het elftal blonk ook uit door het maken van vele doelpunten. In die twintig jaar werd het elftal van Harry Muskee liefst 10 keer kampioen en eindigde het zes keer als tweede in de competitie. Het elftal werd een begrip in Assen en haalde met enige regelmaat zelfs de landelijke kranten.

Organisatorische spil

De organisatorische spil van het elftal werd uiteindelijk Luc Rengers. Aanvankelijk fungeerde de boomlange lokale politicus alleen als grensrechter, maar al snel bleek dat hij over nog meer organisatorische kwaliteiten voor het elftal beschikte. Na een paar jaar nam hij het stokje als leider van de inmiddels overleden Sjoerd Brouwer over en daarnaast werd hij tevens de verzorger van het ludieke elftal . ,,En als er geen scheidsrechter kwam opdagen dan nam ik ook de fluit voor mijn rekening en ik was soms noodgedwongen keeper’’, blikt Rengers met veel voldoening op de twintigjarige periode van ’t Zeuvende terug.

Op de foto ’t Zeuvende, met op de achterste rij, derde van links met aanvoerdersband Harry Muskee. Jan Houwing zit derde van links op de voorste rij, met een bos bloemen. (Foto: Rudy Leukfeldt)

Rengers had bovendien pijlsnel zijn papieren gehaald om als verzorger op te treden. Hij wreef eens  voor een wedstrijd verdediger Henk Schokker, die ooit als vaste waarde in de hoofdmacht van Achilles 1894 speelde, met een soort schoensmeer in. Schokker liep helaas tijdens de wedstrijd een open wond op en moest vanwege de inwerking van het schoensmeer in die wond de volgende dag naar het ziekenhuis. Er waren namelijk vanwege de schoensmeer in de wond complicaties opgetreden.

Voor de wedstrijden had Rengers voor de spelers een soort afspraakuurtje om ze in opperste conditie te brengen. Rengers: ,,Ik hoorde altijd: ‘Ik wil als eerste gemasseerd worden’. Iedere speler dacht dat hij daar recht op had Dat was soms een behoorlijke strijd.’’

Respect van de tegenstanders

De tegenstanders van ’t Zeuvende hadden over het algemeen ook diep respect voor de kwaliteit van de andere spelers. Voor veel mensen beschikten Japie Bloembergen en Geert Loman over de grootste voetbalkwaliteiten. Muskee was als aanvoerder altijd waarderend voor zijn medespelers. Muskee etaleerde regelmatig zijn uitstekende techniek en had ook een goede pass in zijn benen. Hij werd daarom door ons regelmatig ‘Passjesbaas’ genoemd.

Ik moest als voorstopper bij corners voor ons me zo snel mogelijk aan het front melden. Harry schreeuwde dan: ,,Jan BCNV en Albert BCNA.’’ BCNV betekende Bij Corners Naar Voren en BSNA bij corners naar achteren. Zo wilde hij de tegenstander zand in de ogen strooien.  Op een gegeven moment kreeg ’t Zeuvende ook een internationaal tintje. De Duitser Gerd Neumann had zich aangemeld bij Achilles 1894. Er bleek echter alleen voor hem plaats te zijn in het elftal van Harry Muskee.

Tripje naar Terschelling

Door ziekte van leider Sjoerd Brouwer nam Luc Rengers het stokje noodgedwongen maar ook heel graag over. Het betekende dat Rengers nog meer verantwoordelijkheden kreeg toebedeeld. De organisatie van vele zaken was echter in goede handen bij Rengers. Jaarlijks regelde hij een tripje voor het elftal naar Terschelling. Alleen in het eerste jaar werd er nog gevoetbald op het strand. In de jaren daarna was louter het plezier in de kroegen, hotels of elders op het eiland het hoofddoel. Rengers en  Muskee redden ooit mijn leven in een druk bezochte disco. Ik was in gesprek met een paar Terschellingse schonen, waarna een paar woest uitziende knapen uit Terschelling mij het leven zuur wilden maken. Muskee en Rengers roeiden zich door het publiek en brachten mij in veiligheid. Ik ben er ze jaren later nog dankbaar voor.

Spraakmakende primeur

Het elftal kende ook ooit een spraakmakende primeur. Kroegbas Henk Tol bood zich bij het elftal aan en zorgde voor een prachtig voetbalshirt met aan de achterzijde de afbeelding van een tol. ,,Het was waarschijnlijk de eerste shirtreclame in Nederland. We hebben hiermee zelfs het journaal gehaald’’, aldus Luc Rengers.

Veel mensen kwamen nieuwsgierig door de vele anekdotes gemaakt de wedstrijden van ’t Zeuvende bezoeken. Bekende mensen uit de muziekwereld zoals zanger Frank Krassenburg van de Golden Earrings en Rob Hoeke stonden wel eens langs het veld. Wereldkampioen dammen Ton Sijbrands was als groot fan van Cuby and the Blizzards regelmatig is Assen om zijn held Harry Muskee aan te moedigen. Bij bijna elke wedstrijd waren bovendien de grootste fans Jan Hegen, Johan de Vroome, filmmaker Jan Bolland en uitbater Lukie Dekker aanwezig.

Sociale aspect

Het sociale aspect was altijd aanwezig bij de leden van het elftal. Na een behaald kampioenschap werd er flink feest gevierd in het café van Rennie Sandburg in Peeloo. Helaas moest Harry Muskee ‘s avonds weg voor een optreden met Cuby and the Blizzards in Huize Maas in Groningen. Een stuk of zeven teamgenoten vonden dat sneu voor Harry en vergezelden hem daarom naar Groningen. Groningen werd net op tijd bereikt. The Blizzards wilden al zonder Harry beginnen, maar op het laatste moment had Harry de microfoon op het toneel in de hand. Wij als teamgenoten deden ons op uitnodiging van Harry tegoed in de kleedkamer aan diverse gratis alcoholische versnaperingen. Muskee kondigde voor het publiek de aanwezigheid van ’t Zeuvende meerdere keren aan en alle bandleden vonden het prachtig dat de teamgenoten van Muskee aanwezig waren tijdens het optreden van The Blizzards. Het leverde ons een luid applaus op.

Na twintig jaar werd het elftal ontbonden. Over blijft de herinnering en de vele mooie anekdotes die door toedoen van ’t Zeuvende zijn ontstaan.

Het bericht Harry Muskee als voetballer verscheen eerst op C+B Museum Grolloo.

Inmiddels staat de houten versie van Harry Muskee weer op zijn plek. Zaterdag 31 januari werd het gevaarte ongeschonden teruggebracht en weer op zijn plaats bij het museum gezet. Op de foto van onze vrijwilliger Anne Pijpker het beeld weer op zijn vertrouwde plek bij het museum. (Foto: Anne Pijpker)

Het bericht Houten Harry weer op zijn plek verscheen eerst op C+B Museum Grolloo.

 Final Blues beschrijft het erfgoed van Harry Muskee en de band Cuby and the Blizzards. Die legacy blijft springlevend. Dat bleek ook uit de rondgang langs voormalige bandleden, vrienden en nabestaanden van Harry Muskee waaronder Daniël Lohues, Willy Middel, Hans La Faille, Herman Deinum, Helmig van der Vegt, Erwin Java, Eelco Gelling, Johan Derksen en Douwien Oosterhof-Muskee. Alles bij elkaar geeft dat dieper inzicht in zijn en hun leven en werken. Het boek is daarmee uitgegroeid tot popgeschiedenis tegen de achtergrond van veel grote maatschappelijke ontwikkelingen. Huub ‘Huby’ van der Lubbe: ‘Hij had dat underdoggevoel en daarom ook een hart voor andere underdogs.’ Kaz Lux: ‘Een charismatische figuur.’ Ralph de Jongh: ‘Hij noemde zich ‘my angry uncle’. Ben Jolink (Normaal): ‘ Hij was toch niet altijd somber en in wezen een goed en vriendelijk mens.’ Tineke Schoemaker (Barrelhouse): ‘Cuby was de held, by far de grootste.’

De recensie is te lezen op de site bluesmagazine.nl en de uitgave is verkrijgbaar bij het C+B Museum in Grolloo, zie de website cubymuseumgrolloo.nl onder de button “shop”. Slechts € 24,50

Het bericht Mooie recensie Final Blues verscheen eerst op C+B Museum Grolloo.

Natuurlijk zijn bezoekers ook in 2026 weer welkom in ons museum dat de herinnering aan Cuby and The Blizzards en Harry Muskee levend houdt. In januari en februari is het museum open op zaterdag en zondag, te beginnen op zaterdag 3 en zondag 4 januari. In maart wordt de vrijdag ook weer een dag dat het museum open is.

Vanaf 2 januari kunnen ook weer artikelen van het museum worden besteld via de webshop. Zie daarvoor deze website onder “Shop”.

Het museum heeft nog steeds een aantrekkelijke en lage entreeprijs: € 8,50 per persoon. Voor groepen geldt een nog voordeliger prijs. Zie daarvoor deze website onder “Bezoek”.

Het bericht Op zaterdag en zondag open verscheen eerst op C+B Museum Grolloo.

Op 24 december ontdekte een van de bestuursleden van het museum dat het beeld van de bekende blueszanger was verdwenen. Op de plek waar het stond was op dat moment alleen een bord zichtbaar met een rebus, die als oplossing had: “Somebody will know someday”, één van de grote hits van Cuby and The Blizzards.

Oudejaarsvereniging De Oliebol gaf wel een verklaring uit in een persbericht: “Door samen muziek te beleven ontstaan vanzelf gesprekken, ontmoetingen en verbinding. Precies dat is waar De Oliebol voor staat: naoberschap creëren en ervoor zorgen dat mensen elkaar blijven zien en spreken.”

Het beeld wordt in de komende dagen door De Oliebol weer op zijn vertrouwde plek gezet. Hopelijk komt het onbeschadigd op zijn oude plek te staan. Op de foto het beeld Houten Harry toen het na zijn ontvoering werd onthuld in Vledder.

Het bericht Houten Harry is terecht verscheen eerst op C+B Museum Grolloo.