Hoofdstukindex:

Positieve kanten
AJansen20"Harry had natuurlijk ook veel positieve kanten," benadrukt Frans. "Hij was een natuurliefhebber en wist alle plekjes hier in de buurt. Hij kocht of kende nieuwe muziek altijd voor de meute uit. Daar had hij een hele fijne neus voor. Hij was bovendien een doorzetter, een inspirator, hield als centrale man de hele club bij elkaar. Hij wist alles, van topografie tot literatuur en beeldende kunst. Hij had een gigantisch geheugen voor alle dingen die hem interesseerden. Ik weet nog goed dat hij met Mariska Cock naar Wenen was geweest en dat hij bij terugkomst de namen van alle architecten van de belangrijke gebouwen kende. Hij had een krankzinnige honger naar kennis en dat vond ik toch wel bijzonder aan hem. Hij las heel gericht en goed. En daar deden wij aan mee, ik tenminste wel. Boeken van Max Frisch, Simone de Beauvoir, Sartre, Camus, over het existentialisme. Hij had een klein kastje met zo’n twintig, dertig boeken. En die titels wisselden regelmatig. Hij was een periode helemaal weg van Jac Kerouac. On the Road lag tijden op tafel en dat moesten we allemaal lezen. Harry zei dan: De blues, dat is gewoon de grond waar je op leeft en woont, weet je wel, dat soort pseudo-intellectuele dingen. Hij vond het trouwens ook prachtig om die uitspraken en kennis allemaal te spuien. Als hij daarmee bezig was, kwam je er absoluut niet meer tussen. Hij kon dan eindeloos door-ouwehoeren, ook over muziek, tot we er spuugzat van werden. Ik wel tenminste…"

AJansen25"De andere jongens van de band kende ik ook goed. Met Hans Kinds ben ik bevriend geweest. Met Eelco trouwens ook. Ik was niet echt een bluesliefhebber. Ik had en heb een brede muzikale smaak, van Leonard Cohen en Mozart, tot Miles Davis. Maar ik vond de langzame, slepende C+B-nummers erg mooi. The Sky is Crying, Somebody Will Know Someday en Window of my Eyes vind ik nog steeds prachtig. Ik heb nog een foto van de Triumph Tippa schrijfmachine waarop Harry die tekst van Windows maakte (links).
Ik was verder niet zo’n fan van de groep hoor, die overal achteraan liep. Integendeel zelfs."

AJansen12"Ik ging wel regelmatig mee naar de optredens en ik ben ook bij de opnames voor de LP Applekockers Flophouse in Den Haag geweest. Van daaruit werd er ook opgetreden. Ik kan me een trip herinneren naar de Caledonia. Dat was een beruchte studentenboot in Amsterdam. Dat concert liep een beetje anders dan gepland. Eelco was z’n gitaar vergeten en die moest roadie Bertus de Vroome alsnog ophalen. Toen Bertus terugkwam, was Eelco straalbezopen. Hij kon z'n gitaar niet eens meer vasthouden. Dat hele optreden is nooit doorgegaan. Daar werd overigens niet zo zwaar aan getild, want inmiddels was iedereen op dat schip starnakel zat en zo stoned als een garnaal. Verschrikkelijk, ik heb nog nooit zo’n Sodom en Gomorra gezien als daar. Ik ben met manager Jan Venhuizen die boot nog doorgelopen. Helemaal verbijsterd waren we, het was een hele slechte B-film op zich. Opmerkelijk was overigens dat de volgende dag iedereen het erover eens was dat C+B een fantastisch concert hadden verzorgd. Niemand had dus gemerkt dat ze geen noot hadden gespeeld…"

Naar boven