Hoofdstukindex:

Ervaringen met Harry
AJansen2Frans Jansen heeft Harry Muskee drie jaar van zeer dichtbij meegemaakt. Ze zaten vaak bovenop elkaars lip. Hoe omschrijft hij de dagelijkse omgang met Harry? "Wij hadden een soort natuurlijke vriendschap die was gebaseerd op wederzijds respect," antwoordt hij. "We waren kunstenaars onder elkaar. Alles kon. Dat ging allemaal heel vanzelfsprekend. Harry heeft mij altijd geweldig geholpen en tussen ons is er nooit sprake geweest van enig conflict. Ik woonde bij hem net na de periode Miep Huisman. Hij heeft over haar heel wat tranen geplengd, met alle ellende van dien. Daar heb ik veel van meegekregen. Het ging hele periodes nergens anders over. Hij droeg bijna altijd die door de moeder van Miep gebreide trui en die steen van John Eck om z’n nek. We waren jong en vaak dronken en dan werd er sowieso flink sentimenteel gejammerd over damesleed. Ja, we hebben flink getreurd in die tijd…"

"Natuurlijk zag ik ook zijn mindere kanten. Hij had de neiging om achter iemands rug om negatieve dingen te zeggen, vooral als hij jenever op had, dan werd hij wel eens kwaadaardig, een beetje vilein. Harry was heel erg op Drenthe gefixeerd. Grolloo was zijn uitvalsbasis. Als ze ergens speelden, was hij de malloot die altijd terug wilde, vaak zeer tegen de zin van de andere jongens in. Als hij geen zin had, speelde hij niet. Dan kwamen die nukkige en hardnekkige koppigheid en zwijgzaamheid tevoorschijn. Hij was niet alleen moeilijk voor zijn omgeving, maar ook voor zichzelf. Dat hele Engeland- en Amerika-gedoe is ook mislukt door Harry. Die wilde gewoon niet. Hij had in die tijd een soort ziekelijke reisangst, dat weet ik vrij zeker. Later is dat overgegaan en toen is hij juist veel gaan reizen en vliegen." 

Wat Frans met name wil aanstippen is de merkwaardige haat/liefde-verhouding tussen Harry en Eelco. "Eigenlijk ging alle aandacht naar Eelco uit. Hij was de sociale, aardige, mysterieuze, briljante gitarist, met een wereldse uitstraling. Hij had een grote ster kunnen worden. Dat had Harry helemaal niet. De combinatie Muskee/Gelling was, hoewel een toevalstreffer, natuurlijk geweldig. Twee mensen die min of meer in hetzelfde straatje woonden en beiden een groot talent hadden. De verhouding tussen die twee werd diverse malen verbroken en hersteld. Totdat Gelling naar de Earring ging, toen was het helemaal over wat Muskee betreft. Dat was het ergste wat Gelling kon doen, overstappen naar zo’n popie-jopie groep, althans in zijn ogen. Terwijl Harry van oorsprong heel goed met die jongens van de Earring omging hoor."

AJansen10"Het verschil tussen Harry en Eelco was ook zo zichtbaar," vervolgt Frans peinzend. "Eelco flaneerde overal vrolijk tussendoor. Maar Harry niet. Ik weet nog dat ik in Amsterdam bij een concert van ze was in de Lucky Star of zo, vlakbij het Rembrandtsplein. Ik stond tussen het publiek. Over Eelco waren ze lovend, maar over Muskee werden opmerkingen gemaakt als: Dat is die rare boer op klompen uit Drenthe. Harry hoorde dat ook. Hij wilde dan na afloop zo snel mogelijk weer weg en dat viel op. Hij voelde zich altijd misdeeld door de rest van het land. Overmatig drankgebruik droeg daar ook toe bij. Later, toen we zijn gaan voetballen bij Achilles, is dat wel beter geworden. Ik deed en doe veel aan sport. Dat heeft mij uit de goot gered. Harry vond het ook wel fijn om mee te doen, maar was niet echt fanatiek. Hij organiseerde het altijd zo dat de beste spelers om hem heen stonden en dat heeft hij met zijn muziek net zo gedaan. Daarmee heeft hij wel mensen geschoffeerd, maar ja, als je beter wilt worden en wilt groeien, ontkom je daar soms niet aan."

Naar boven