Hoofdstukindex:

Op de boerderij
XXBroodRond die tijd woonde Harry Muskee al geruime tijd in zijn boerderijtje in Grolloo. Harry Bimolt kan zich die jaren nog goed herinneren. "Ik was er bijna wekelijks. Ik was achttien, woonde nog steeds in Groningen en had al snel een auto. Als ik vrij was, dan ging ik vaak naar Grolloo. Je trof er altijd mensen, ook al was Harry er vaak niet. Het was er koud. De wind gierde door de balken. Wil je wat drinken? vroeg Harry altijd als ik kwam. Ja lekker, zei ik. Wat heb je? Alleen water, was steevast het antwoord. Vaak gingen we dan even naar Hofsteenge."

"Omdat ik een auto had, reed Harry vaak met me mee. Of ik bracht hem ergens naar toe. Herman Brood (boven) eveneens. Als hij terug moest naar Groningen, waar hij een tijdje woonde, stapte hij meestal bij mij in. Maar dat was afgelopen toen hij enkele jaren later ziek werd in mijn auto. We keerden terug van een optreden en Brood had enorm gezopen. Onderweg zei hij: Kun je even stoppen, ik ben misselijk. Voordat ik de auto aan de kant had gezet, trok hij het dashboardkastje open en kotste hij de hele boel onder. Nog vele maanden stonk mijn auto naar braaksel. Die lucht trok er maar heel langzaam uit. Een vroeg kunstwerkje van Herman Brood, laten we het daar maar op houden. Ik heb hem echter nooit meer meegenomen…"

XXZiekeHarryIn 1970 eindigde Harry Muskee’s verblijf aan de Voorstreek in Grolloo. Los van artistieke, had hij ook de nodige financiële problemen, niet in de laatste plaats door de fiscus, die hem en Eelco Gelling met allerlei belastingaanslagen bestookte. Het was een kleine twee jaar voordat C+B uit elkaar viel. Muskee betrok in Assen een appartement aan de Maria in Campislaan, op de zesde etage. Dat was de flat van Dick Beekman, die op dat moment bij Living Blues drumde. Toen Beekman een jaar later met justitie in aanraking kwam, trok Muskee in bij Sjoerd Punter, die twee verdiepingen lager woonde.

Harry Bimolt trouwde in augustus 1970 met zijn Thea en was eigenlijk op zoek naar woonruimte. Muskee vernam dit, kende de huisbaas en al snel was er voor het echtpaar Bimolt ook een woning beschikbaar in de flat. "Hij ging toen met name fanatiek aan de slag met voetbal, bij Achilles 1894," weet Harry nog. "Hij kwam vaak langs, even naar ons dochtertje kijken. Mijn vrouw Thea deed altijd zijn was. Dat was nog een behoorlijke klus, want hij droeg in die tijd van die ingeborduurde blouses en die moesten op de hand worden gewassen. In 1971 was hij een tijdje ziek. Hij at weinig. Toen hebben we hem naar beneden gehaald, om hem een beetje te verzorgen. Overdag zat hij bij Thea. Ik was naar m’n werk. ’s Avonds waren we bij elkaar, totdat hij naar boven ging om in zijn eigen bed te slapen. Dat was eigenlijk best gezellig. Ik heb nog een foto (boven) van hem gemaakt op onze bank. Dat was toch een heel andere Harry. Daar viel dat masker af en had hij een veel zachtere uitdrukking op zijn gezicht. Hij leek daar op zijn moeder, op tante Stien. Toen hij ouder werd, ging hij steeds meer op zijn vader lijken. Dat vond hij verschrikkelijk."

XXHarryenvaderHarry’s vader Henk (links samen op de foto), die zijn enige zoon overigens altijd 'Bout' noemde, overleed in augustus 1993. Hij had jaren geen contact meer met hem gehad.

"Harry is niet naar de crematie geweest, maar heeft hem wel bezocht in het mortuarium toen hij opgebaard lag en er op dat moment niemand bij was. Hij is over de relatie met zijn vader altijd erg gesloten geweest. Ik hoorde in 2006 een keer ’s nachts een interview op de radio van Harry met Martin Simek. Daarin werd zijn vader kort genoemd. Harry wilde er weinig over kwijt. Maar Simek vroeg door op zijn bekende manier: Maar Harry, hoe kun je daar zo makkelijk overheen stappen? We praten toch over jouw eigen vader? En toen brak Harry in huilen uit. Dat was heel bijzonder. Ik zou dat interview nog wel eens terug willen horen," aldus Harry Bimolt.

Naar boven