Hoofdstukindex:

Op de Puch
XXJongeharrymetmoederToen Muskee (links op jeugdige leeftijd samen met moeder Stien) zijn eerste brommer kreeg, een Puch, zat neef Bimolt vaak bij hem achterop. "Ik was zes jaar jonger, maar ik mocht altijd mee, geen probleem. Hij vond het wel leuk geloof ik, zo’n jonger neefje. Zo heb ik zijn vrienden ook leren kennen. Ik hobbelde er als jochie wel achteraan. Harry haalde wel streken uit hoor. Ik weet nog dat hij op de MULO een leraar een dreun heeft verkocht. Harry lette niet erg op en keek naar buiten om auto’s te turven. Iedere wagen die voorbij kwam werd genoteerd. De leraar werd daar zó boos om dat hij Harry een klap gaf. Harry heeft toen teruggeslagen, z’n tas gepakt en gezegd: Ik ben thuis niet gewend dat m’n vader me slaat, en dan doe jij dat dus ook niet! Vervolgens is hij de klas uitgelopen."

Kleny: "Wij hadden er toen nog geen idee dat Harry later groot zou worden in de muziek. Hij ging bij de Drentse en Asser Courant als corrector werken. Eelco Gelling zat daar ook, als leerling-fotograaf. Toen ik bij het Nieuwsblad van het Noorden begon, heeft Harry mij de correctietekens nog bijgebracht. Die zal ik je wel even leren, beloofde hij."

XXHenk Muskee Frits Bimolt en Stien Muskee-HarsMuskee’s ouders, Henk en Stien (links op de foto, met achter hen Frits Bimolt) waren in die tijd een opvallend stel in Assen. Met name door de wijze waarop zij zich door de stad voortbewogen. Dat kwam door de ziekte waaraan Stien leed. Henk had achter zijn fiets een invalidewagen laten monteren om zijn vrouw te kunnen vervoeren, een stalen constructie, met rotan bekleed, mooi en sterk, naar Indisch model. Kleny: "Zelfs oma Muskee, die een zware vrouw was, werd daarin af en toe vervoerd. Maar hij was voornamelijk bestemd voor tante Stien. Wij konden er gewoon bij achterop staan. Zo fietste oom Henk ons naar de stad en dan parkeerden we in de Kruisstraat, langs de stoeprand. Oom Henk ging zijn boodschappen doen en tante Stien bleef zitten en keuvelde met iedereen die maar langs kwam."

XXHaryBimoltmuseumHarry: "Ik heb nog wel meegemaakt dat Tante Stien in de Lodewijk Napoleonstraat voorzichtig rondjes rond de tafel liep. In de Vondellaan kon ze dat niet meer en zat ze de hele dag in een stoel, met van die hoge brede leuningen. Met een plaid over haar benen. Onder zo’n smeedijzeren lamp en daar hing dan zo’n vilten papegaai aan. Dat beeld blijft me altijd bij. Net zoals dat tante Stien, ondanks haar ziekte, altijd vrolijk was, heel lief. Iedereen was gek op haar. Kleny en ik zaten bij haar op de stoelleuning en dan zongen we altijd samen. Harry droeg zijn moeder regelmatig naar de WC. Dat was best lastig, want dat toilet zat in een klein gangetje. Je moest een moeilijke draaibeweging maken om die WC binnen te komen. Maar Harry beheerste dat perfect. Hij deed dat dus vaker."

Naar boven