Hoofdstukindex:

 

Het Amerikaanse contract
"In de zomer van 1969 kwam er vanuit de VS belangstelling voor C+B. Anton Witkamp belde mij erover. Wij zouden ernaar toe gaan, met één van de bandleden. Eelco Gelling kon niet en Harry wilde niet. Het idee was om Herman Brood mee te sturen. Maar ja, die was inmiddels opgepakt voor drugsgebruik en kreeg geen visum voor Amerika. Dat betekende ook direct exit Brood wat C+B betreft. Anton Witkamp en ik zijn toen maar met z’n tweeën naar Chicago gegaan, naar platenmaatschappij Mercury. Daar hebben we uitstekend onderhandeld en uiteindelijk een contract afgesloten voor één jaar, met drie optiejaren, voor in totaal 70.000 dollar, een boel geld. We zouden in Amerika twee elpees en drie singles per jaar uitbrengen, maar we hoefden geen nieuw materiaal op te nemen. Mercury zou gewoon bestaande singles en elpees of compilaties releasen. Een voorwaarde was echter wel dat de groep in Amerika moest komen toeren, om die platen te promoten. Dat leek ons geen probleem. We kwamen dolenthousiast terug, met een mooie deal en prachtige vooruitzichten voor de band." 

ZZVenhuizengroepsfoto"Ik heb alles uitgebreid met de jongens besproken. We moesten de reis zelf betalen, en voor de optredens kregen we niet meer dan een onkostenvergoeding, maar Mercury regelde en organiseerde verder alles. En over vier jaar verspreid zouden we 70.000 dollar krijgen, dus alles betaalde zichzelf meer dan terug. Bovendien stonden er gunstige royalties in het contract. Ik had al een potje voor de reis. Voor de eerste verzamelelpee hebben we een selectie samengesteld. Daarvan is een tape gemaakt die naar Mercury is gestuurd. Zij wilden achter enkele nummers blazers zetten, dat was in die tijd erg in. Dat is ook gebeurd. Na de release van die plaat zouden wij erheen om te toeren, in het voorprogramma van John Mayall. Maar toen we de reis aan het plannen waren en het puntje bij het paaltje kwam, biechtte Harry op dat hij niet wilde. Hij weigerde pertinent om naar Amerika te gaan. Hij zag het gewoon niet zitten. Dat heeft toen weer een hoop gedonder gegeven. C+B had daar zeker kunnen doorbreken. Niet zozeer als top 40-band, maar wij hadden in die alternatieve rock/blues scene mooi mee kunnen draaien. Daar was toen een enorme markt voor, zeker met Eelco als meestergitarist. Maar Harry heeft het tegengehouden."

"Wij snapten er helemaal niets van. Welke bluesartiest wil nou niet naar Amerika, het land van de roots, waar alle legendarische blueshelden vandaan komen? Nou, Harry dus niet. Uiteindelijk heeft Mercury nog wel die verzamelplaat King of the World uitgebracht. Maar ja, die elpee heeft daar niks gedaan natuurlijk. Mercury was duidelijk: Als jullie niet willen komen, geldt het contract ook niet en vergeet dan ook die centen maar. Terecht uiteraard. Daarmee donderde die hele Amerikaanse droom in elkaar en werd in feite ook de verdere carrière van de band geblokkeerd. Met name Eelco heeft daar veel  verdriet van gehad, want hij wilde dolgraag. En dat is natuurlijk mede de reden geweest dat hij jaren later opeens C+B verliet om bij de Earring te gaan spelen. Want die gingen toerden wel in Amerika…"

ZZVenhuizenuitgeteld"Terugkijkend zie je dat je veel dingen anders aan had moeten pakken. Met de bandleden, met de platenmaatschappij. Meer je stempel drukken, met de vuist op tafel slaan. Zo waren er te veel optredens. Die jongens kwamen niet meer aan het creatieve aspect toe. En daar hadden ze gelijk aan. Want ze moesten twee elpees per jaar maken. Dat is veel hoor. En je komt nauwelijks aan schrijven toe als je zo vaak moet spelen. Harry klaagde daar vaak over: Ik kan geen elpee meer maken. Er moest echter wel geld verdiend worden. Maar wij hadden niks te eisen. Wij waren maar domme boeren uit het noorden."

"Ik kwam bij Gerrit den Braber binnen, directeur van Phonogram, om over die Amerika-deal te praten. Den Braber was zo dronken als een toeter. Hij trok een kast open. Ik dacht: Daar komt een map met correspondentie of zo. Maar het waren allemaal flessen drank. Gerrit zei: Komt wel goed Jan, we gaan heus wel naar Amerika. En vervolgens sloeg hij met z’n kop voorover op de tafel en was volslagen knock-out. Over symboliek gesproken…"

Naar boven