Hoofdstukindex:

 

De Edison
ZZVenhuizenedisonwederom"Over de uitreiking van die Edison is een hoop gezeik geweest. Wij kregen in 1968 bij het Grand Gala du Disque alsnog een Edison voor Desolation, die al twee jaar eerder was uitgekomen. De samenstelling van de groep was in 1968 al aanzienlijk gewijzigd. Zo maakten Jaap van Eik, Dick Beekman en Herman Brood deel uit van de groep. Die hadden inderdaad niet op Desolation meegespeeld. Maar als je een Edison krijgt, haal je die op in de bezetting van dat moment. Logisch toch? Ook al was dat lullig voor Hans Kinds, Willy Middel en Hans Waterman, maar het was niet anders."

"We moesten trouwens ook nog optreden nadat Wim Sonneveld dat beeldje had uitgereikt. Die deed trouwens vrij denigrerend tegen ons. Hij vond het allemaal maar niks. Maar ja, dat Grand Gala was een keurig feestje, met nette artiesten. Daar pasten wij helemaal niet bij. Ik was nog even bang dat de jongens dat beeldje helemaal niet van Sonneveld wilden hebben, maar uiteindelijk is het allemaal goed gekomen. Dat er voor ieder bandlid een kleine replica van die Edison was, is klinkklare onzin. Die zijn er nooit geweest. Er was maar één beeldje, dat trouwens jaren bij Sjoerd Brouwer, de uitbater van café De Grot in Assen, heeft gestaan. Toen die tent dicht ging, heeft Willy Middel zich erover ontfermd. Later heeft het nog een tijdje bij Harry in Rolde gestaan en uiteindelijk is die Edison in het C+B Museum gekomen."

ZZVenhuizenmorrisongelling"We hebben met mooie artiesten opgetreden. Van Morrison (links op een zeldzame foto met Eelco Gelling) kwam in 1967 naar ons land, verguisd in Engeland, zijn band Them was net ontbonden, maar in Nederland was hij nog steeds een held. Het idee ontstond dat Morrison hier een korte toernee zou doen, begeleid door de Blizzards. Nou die toernee was desastreus. Het was één grote chaos, zowel organisatorisch als financieel, die verhalen zijn bekend. Morrison had geen rooie cent en liep volkomen verdwaasd door Amsterdam. Toen heeft Philips hem wat geld gegeven. Morrison is daarop naar Amerika vertrokken en is vrijwel direct wereldberoemd geworden. Dan was er natuurlijk ook Eddie Boyd, waarmee we in 1967 de elpee Praise the Blues hebben opgenomen. Boyd in Grolloo, wat een bezienswaardigheid, de eerste neger aldaar! Ze wisten niet wat ze zagen… Bij hem moet ik altijd aan Alka Seltzer bruistabletten denken. Die man had ’s ochtends vaak een enorme kater van het zuipen en dan moest hij die tabletten hebben. Die haalde ik dan voor hem bij de apotheek in Assen en dan kon ik weer naar Grolloo met die troep…"

ZZVenhuizenfotogroep1972"Rond die tijd vertoonde de groep ook de eerste, serieuze kleerscheuren. Herman Brood was in Den Haag gearresteerd voor het in bezit hebben van drugs. Hij moest een tijdje brommen en eigenlijk was hij niet langer als bandlid te handhaven. Voorts deed roadmanager Sjoerd van Dorp moeilijk. Hij wilde de boel uit elkaar halen en met Gelling, Van Eik en Waterman door. Harry voelde zich zwaar verneukt, alleen al door het idee dat er achter zijn rug was gerotzooid en dat Eelco daar ook min of meer bij betrokken was. Uiteindelijk leidde dit ertoe dat de groep zonder Hans Waterman doorging. Dick Beekman kwam terug van de Ro-dy-s. Maar het bleef rommelen. Jaap van Eik was een goede bassist, maar hij vond het niet leuk dat alles om Eelco en Harry draaide. Maar ik heb steeds gezegd: Die twee zijn C+B en de rest is gewoon ondergeschikt. Over en uit. Maar dat zat toch allemaal niet lekker. Het was ondertussen 1969 en we waren bezig met Appleknockers Flophouse. Tijdens die opnames sloegen de irritaties binnen de band opnieuw toe. Gelling wilde eigenlijk een andere ritmesectie en Beekman en Van Eik dumpen. Harry en Eelco wisten allang wat ze wilden. Ze hadden een paar maal met de groep Blues Dimension uit Zwolle op festivals gestaan en waren erg gecharmeerd van hun drummer, pianist en bassist: Hans Lafaille, Helmig van der Vegt en Herman Deinum. Om een lang verhaal kort te maken: Die zijn er ook uiteindelijk alle drie in verschillende fases bijgekomen, nog tijdens het werken aan Applekockers Flophouse. Maar toen kwam daar ineens die shit overheen rond het platencontract met Amerika."

Naar boven