Hoofdstukindex:

 

Jan als manager
"Rond die tijd ben ik door Harry en Eelco officieel gevraagd om hun manager te worden. Eigenlijk hadden we geen flauw idee wat dat precies inhield. Nou, daar kwam ik snel achter, zeker toen C+B populair werd! Optredens, vervoer, platencontracten, opnames, onderdak, eten en drinken, die gasten uit de shit halen, alles dus. Dat heb ik geweten hoor…”

"Ik bleef echter bij Lampe werken. Het managerschap deed ik er eerst gewoon bij. Ik had overdag de gelegenheid om veel te regelen. Maar op een gegeven ogenblik werd het allemaal te veel. Ik besteedde meer tijd aan de Blizzards dan aan mijn werk. Eigenaar Ben Lampe vond het uiteindelijk beter dat ik stopte. Rond die tijd (1965/1966) kwam ik Simon Kremer tegen. Die had ook een zaak, Radio Kremer. Hij ging op de Brink in Assen een eigen platenzaak beginnen en vroeg of dat niks voor mij was. Ik kreeg de volledige vrijheid van handelen, ook wat C+B betreft. Ik ben toen bij Lampe weggegaan en heb een tijd bij Kremer gewerkt. Maar ook dat kon ik niet meer combineren, vooral  toen die buitenlandse toernees erbij kwamen. Ik ben zelf bij Kremer gestopt. Die zaak is later Andre’s Platenbar geworden."

XXartikelvenhuizen8a"Wat Desolation betreft: De Blizzards hadden toen al eigen repertoire, waaronder covers van hun favoriete bluesartiesten. Harry en Eelco hebben er nog wat nummers bijgemaakt. We zijn rond de tafel gaan zitten en hebben een naar ons idee representatieve selectie samengesteld voor die plaat. Vervolgens heb ik Tony Vos gebeld: We zijn er klaar voor! Vos had een studio geboekt in Hilversum in de Honingstraat. We hebben daar die nummers nog even gerepeteerd en alles toen min of meer in één keer opgenomen."

"Het was er bloedheet. Zó warm zelfs, dat Harry op een gegeven ogenblik zijn kleding uittrok en in ondergoed weggedoken achter een klankkast die nummers heeft ingezongen. Van een paar tracks is een tweede take gemaakt en af en toe is er wat gemixt. Maar verder  is er absoluut niet aan gesleuteld. Ik vind Desolation de meest eerlijke plaat die C+B ooit heeft gemaakt. Er zit nog steeds een sfeer in… Gewoon spelen en pats, klaar! Ik was bij de opnames, zat in de controlekamer bij Tony Vos en die vroeg mij op een gegeven moment: Wat moet ik hier verder nog mee doen? Nou niks, antwoordde ik. Het is blues, het is mooi, het is eerlijk, laten staan zo!"

"Philips gaf me een geluidsband van Desolation, nog voordat de elpee officieel uitkwam. Ik weet nog goed dat Eelco Gelling voortdurend met allerlei fans en belangstellenden bij Lampe binnenstormde. Dan moest ik die band steeds opnieuw draaien. Lampe zelf was woest, want die gasten zaten overal met hun tengels aan. Desolation kwam even later uit. Die plaat deed in begin niet veel. Tony Vos was getrouwd met Tineke de Nooij. Ik kende die twee goed en Tineke werkte natuurlijk als deejay bij Veronica en zorgde ervoor dat er aandacht kwam voor C+B. Die mazzel hadden we en dat scheelde een heel stuk. Vergeet niet dat wij die eerste jaren toch wel grote moeite hadden om door te breken in het westen. Dat veranderde pas toen wij in Sheherazade in Amsterdam optraden. Daar heerste veel scepsis, maar die verdween als sneeuw voor de zon toen we hele boel platspeelden. De media, zoals Hitweek, besteedden veel aandacht aan ons en vanaf dat moment was ons kostje ook in het westen gekocht."

Naar boven