Hoofdstukindex:

 

Practical Joke

Jaap Hilbrandie (foto hieronder): "Die heb ik vervolgens georganiseerd. Vanuit ons huis hebben we een nostalgische tocht gemaakt over de Balloërheide. Daar werd ook een practical joke uitgehaald, die zorgvuldig was voorbereid. Vroeger hadden we bij het strunen vaak trammelant met boswachters of opzieners. Bij die reünie wilde ik weer zoiets hebben, eigenlijk met het idee om Harry Muskee te stangen, want die had vroeger al ongelooflijk de pest aan autoriteit. Ik had een route bedacht, waarbij het leek dat we op verboden terrein liepen, hoewel dat niet zo was. Ik had met een goede vriend afgesproken dat hij ons met zijn wagen, die een beetje leek op een boswachtersauto, ergens zou opwachten."

XXinterviewKramer9"Toen wij daar aankwamen, vroeg hij bars of we wisten dat wij daar niet mochten komen. Tegen mij zei hij: Ik heb je al vaker gewaarschuwd en nu slinger ik je op de bon. Ik zag dat bij Muskee de ogen al vuur spuwden. Mijn vriend speelde zijn rol goed en ging steeds verder met zeiken. Plotseling begon Harry te foeteren. We hebben een mooie dag hier, met de jongens van vroeger, en nu loop jij dat te verpesten. Lazer toch op man… Maar mijn vriend gaf geen krimp en vroeg mijn naam en adres. Die gaf ik netjes. Harry zei achteraf tegen mij: Je had een valse naam op moeten geven eikel. Hij had enorm de pest in. Maar goed, we zijn verder gegaan en we hebben er een mooie dag van gemaakt.
’s Avonds zaten we hier met z’n allen een borreltje te drinken. Ik had afgesproken dat mijn vriend zou aanbellen om die zogenaamde bon te overhandigen. Mijn vrouw Gré deed open en kwam geschrokken terug. Die boswachter staat voor de deur… Bij Muskee sloegen direct de stoppen door. Hij riep: Ik ga daar wel even naar toe! Dat was precies de bedoeling natuurlijk. Bij de voordeur ontstond een heftige woordenwisseling, die zó hoog opliep dat Muskee mijn vriend met priemende vingers toe snauwde: Weet jij g.v.d. wel wie ik ben? Toen kon mijn vriend zijn lachen niet meer houden en vertelde hij Harry het hele verhaal. We lagen helemaal in een deuk. Muskee had overigens nog lang de pest in, maar hij kon het uiteindelijk best waarderen."    

Harry Kramer, tot slot: "Een paar jaar later heb ik de groep in Epe uitgenodigd en een soort kampement om ons huis opgezet. We hebben veel gezwommen en ik had een mooie fietstocht uitgezet. Toen Harry 65 werd, organiseerde hij een feest in Grolloo, bij Hofsteenge. Hij heeft ons groepje uitgenodigd en daar zijn we toen ook naar toe geweest. Eind juni 2011 hoorde ik dat Harry ziek was, maar ik wist niet precies wat hem mankeerde. Enkele weken later heb ik Douwina gebeld en ze vertelde wat er aan de hand was. Ik heb nog regelmatig teruggebeld, maar ik heb Harry nooit meer gesproken. We zijn als vriendengroepje aanwezig geweest bij Harry’s begrafenis in Rolde. Het was indrukwekkend, maar wat we achteraf gezien jammer vonden was dat zijn jeugdjaren en zijn achtergrond niet aan bod zijn gekomen. Ik had daar namens Harry best iets over willen vertellen, want die periode is toch mede-bepalend geweest voor zijn verdere leven en zijn carrière. Maar goed, we hebben samen mooie dingen meegemaakt en bewaren daar schitterende herinneringen aan. En dat telt."
XXinterviewKramerkruisstraat
De Kruisstraat anno 2012, met rechts de oude winkel van Kramer met het woonhuis boven, links Bertram (vroeger Hogenbirk) en in het midden de (gesloten) poort met doorgang, waar destijds volleybal werd gespeeld...
Hieronder: Het schoolreisje van 1947 in Appelscha, met een duidelijk boze Harry Muskee, die er kennelijk geen zin in had... Links van hem Bert Zwiers.
XXinterviewKramer7

 

Naar boven