Hoofdstukindex:

Mulo-diploma

"Na de verhuizing naar de Vondellaan 97 ging het met Harry’s moeder slechter en zat ze eigenlijk alleen maar in een stoel, waar ze nauwelijks nog uit kon komen. Ze moest overal mee geholpen worden. In die tijd begonnen ook de spanningen tussen Harry en zijn vader. Beiden hadden weinig met elkaar op. Opoe, zijn oma, was ook in huis en bestierde in feite het huishouden. Ze deed haar werk en daarmee was het af. Het was dus eigenlijk nooit gezellig daar in huis. Vandaar dat Harry vaak bij anderen was, bij de broertjes Java bijvoorbeeld, maar ook bij ons in de Kruisstraat. Mijn moeder was daar niet altijd even gelukkig mee, want Harry was niet bepaald een gedisciplineerde student en werd regelmatig weggestuurd als ik huiswerk moest maken."

XXinterviewKramer10"Ma had daar overigens wel gelijk in, want Harry Muskee deed volgens mij elke MULO-klas twee keer. Hij zat pas in de derde klas toen hij al een oproep kreeg voor militaire dienst! Na zijn diensttijd is hij naar de MULO in Groningen gegaan. Hij realiseerde zich dat hij maar beter toch zijn diploma kon halen. Dat heeft hij ook gedaan, maar toen was hij al 22. Zijn vader zei tegen mij: Er is een groot wonder gebeurd, Harry is voor zijn MULO-examen geslaagd! Hierna heeft hij nog een studie Nederlands gedaan en is hij zoals bekend korte tijd corrector geweest bij de Asser Courant."

"Bij Harry thuis had ik veel contact met zijn moeder. Dat was een hele lieve vrouw. Als wij, zijn vrienden, op bezoek kwamen, vond ze dat altijd reuze gezellig. Maar het ging steeds slechter met haar en op een gegeven ogenblik werd ze opgenomen in het oude Wilhelmina-ziekenhuis hier in Assen. Toen we bericht kregen dat het niet lang meer zou duren, hebben we nog afscheid van haar genomen. Vlak daarna is ze overleden en zijn we op haar begrafenis geweest. Ik zie Harry nog bij ons thuiskomen in de Kruisstraat. Nu heb ik eigenlijk helemaal niets meer zei hij, volkomen uit het veld geslagen. Want hij was gek op zijn moeder. Ze kon helemaal niets voor hem doen vanwege haar ziekte. Maar af en toe stopte ze hem wel wat geld toe. Daar kocht hij 45-toerenplaatjes van. Die werden volop gedraaid op zijn kamertje, en we genoten allemaal mee."

"Harry was altijd met muziek bezig. Hij kocht zijn plaatjes bij Lampe aan de Gedempte Singel. Hij wist precies wat hij hebben moest en in no-time kende hij die nummers uit zijn hoofd: Guy Mitchell, Buddy Holly, the Everly Brothers. Langzaam aan zijn we toen zelf een beetje muziek gaan maken, waaraan ik in het begin ook nog een bescheiden bijdrage heb geleverd. Ik was goed bevriend met Jaap Hilbrandie en zijn broer Henk, die enkele jaren jonger was, maar zeer muzikaal en in die tijd al goed gitaar kon spelen. Henk heeft mij wat akkoorden en grepen geleerd. Harry en Henk Hilbrandie konden vocaal uitstekend the Everly Brothers imiteren. Bye Bye Love en zo. Henk had dan zo’n hoog stemmetje. Dat deden ze echt geweldig."

XXMixtures2 kopie"Vervolgens werd ons eerste groepje The Mixtures gevormd, dat voornamelijk skiffle van Lonnie Donnegan speelde. In die groep ontbrak een banjospeler. Ik heb toen een gitaarbanjo gekocht en ben lid van dat bandje geworden, waarin Harry Muskee overigens gitaar speelde. Ik was echter totaal niet muzikaal en ik had geen idee wanneer we van akkoord moesten veranderen. Ik hoorde dat gewoon niet. Dus ik moest altijd naar Henk Hilbrandie kijken (foto: Harry Muskee links, Harry Kramer met bril, Henk Hilbrandie met gitaar). Als hij van greep veranderde, ging ik mee. Vandaar dat ik op die foto’s Henk zo nauwlettend in de gaten houd. We deden ook optredens, op dansavondjes van de MULO of het sokkenbal in De Hertenkamp."

 

Naar boven