Interview Erwin Java deel 2

Rond 1995/1996 ontstonden er plannen om C+B nieuw leven in te blazen. Johan Derksen, toen adjunct-hoofdredacteur bij Voetbal International, en Muskee waren oude vrienden. "Derksen kwam regelmatig naar ons kijken en vond dat wij uit die depro-hokken moesten en de theaters in, wat ook de status van de band ten goede zou komen," aldus Erwin Java.

xErwinJava12"Wat slechts weinigen weten is dat we oorspronkelijk onder de C+B-vlag zouden gaan draaien met de bestaande Muskee Gang. Alleen zou Roy Kuschel plaats maken voor Helmig van der Vegt, die een echte pianist was. Er zijn in het vervolgtraject wat problemen geweest, waardoor ook Gino Jansen en drummer Hannes Langkamp de band hebben verlaten en de terugkeer van Herman Deinum en Hans Lafaille een feit werd. We hebben zelfs geprobeerd om Eelco Gelling terug te halen, met het idee dat hij de oude en ik de nieuwe nummers zou doen. Dat is niet gelukt."

De wedergeboorte van C+B bleek uiteindelijk een gouden greep. Organisatorisch zat het allemaal goed in elkaar. De basis was solide. Henk Aa van Beaphar kwam er als sponsor/manager bij en Harry Muskee beschikte over een ingespeelde, professionele band, met veel routine en kwaliteit.
"Met Deinum en Lafaille hadden we een geweldige ritmesectie en Helmig van der Vegt was altijd al een uitstekende pianist. Die drie waren al in de oude C+B-bezetting van 1969 aanwezig, dus voor het Blizzards-geluid was het belangrijk dat zij er weer bij waren."

De belangstelling voor de optredens was direct enorm. C+B speelde voor uitverkochte zalen. "Iemand in Leeuwarden bood zelfs 1000 gulden voor een kaartje, zo graag wilde hij erbij zijn," herinnert Java zich. De naam C+B was voldoende om volle theaters te trekken, mede door het media-offensief dat Johan Derksen ontketende. Nieuw materiaal of nieuwe platen waren er aanvankelijk niet. In 1997 verscheen de live-CD Travelling with the Blues, een jaar later gevolgd door Muskee's statement, zijn eigen global blues, de CD Dancing Bear, met dat fraaie titelnummer. "Wij hadden als band de neiging om de muzikale kwaliteit aan verkoopcijfers op te hangen. Die CD verkocht niet, dus zou er voor die muziek wel geen belangstelling zijn, dachten we. Die nummers werden dan ook nauwelijks live gespeeld, hetgeen ik persoonlijk wel jammer vond."

Autoreizen
Erwin Java bewaart met name bijzondere herinneringen aan de vele autoreizen die hij met Harry maakte. "Hij had geen rijbewijs en we haalden hem thuis altijd op. Later bij C+B was ik de enige die uit Groningen kwam, dus reden Harry en ik vanuit Rolde met z’n beiden naar de concerten. En dat heeft een enorme band tussen ons gecreëerd."
Eindeloze gesprekken hadden ze onderweg. "Ik besprak met hem meer dan dat ik met m’n eigen familie deed. Dat wist hij en dat vond hij prachtig. Ik ben net een broer voor je hè, grijnsde hij dan. En dat was zo, andersom ook trouwens. Hij was enig kind, z’n moeder overleed toen hij nog jong was en zijn vader was eigenlijk een vreemdeling voor hem. Hij werd opgevoed door z’n oma. Dat heeft hem toch wel gevormd, ook in dat introverte en soms afstandelijke. Dit ging best wel ver. Ik weet nog dat we een keer door Assen reden en dat Harry naar iemand wees. Zie je die oude man met dat hondje, vroeg hij. Dat is m’n vader, die heb ik zeker tien jaar niet gesproken."
Een dergelijke bekentenis tekende de relatie tussen Harry en Erwin. Volgens Jeroen Wielaert in zijn boek De Missie  werd Erwin voor Harry "de broer die Eelco Gelling tegen alle hoop en verwachting in niet had kunnen worden."

xErwinJava4 kopie"Het grappige van die autoreizen was dat we over van alles lulden, behalve over onze muziek," vervolgt Java. "Als we het over muziek hadden, ging het over klassiek, maar zelden over wat we zelf deden. Muziek maken, dat deden we gewoon maar daar práátte je verder niet over. Dat hadden we erg met elkaar gemeen."
Harry had een zeer brede belangstelling. Hij was Cuby in zijn muziek, maar er was ook een andere Harry Muskee, met een grote interesse voor vele onderwerpen. "Geschiedenis, Herodotus bijvoorbeeld, cultuur, natuur, politiek, de toestand in de wereld, dat waren favoriete onderwerpen, waarover we intensief konden ouwehoeren. We hebben wel gehad dat we uit Eindhoven die lange rit naar huis maakten en we bij Rolde samen alle wereldproblemen hadden opgelost. Dus moesten Harry en ik absoluut de politiek in!"

Cats Lost
Een absoluut hoogtepunt was in 2009 het succes van Cats Lost, dat tegen alle verwachtingen in snel de gouden status behaalde. "Ik weet nog dat we aan hebben zitten hikken tegen het voornemen om die CD te maken. Zat het publiek hier wel op te wachten? Maar we hadden in dit geval gewoon mazzel. Daniel Lohues had als grote animator, producer en componist een enorme inbreng. De nummers sloegen aan en werden ook opgepikt door Hilversum. Bovendien zat er een goede promotiemachine achter. De plaat werd goud en vanaf dat moment hoefden we maar een scheet te laten en de zalen zaten opnieuw vol, ook in het clubcircuit. Die junkholes van vroeger bestonden niet meer of waren omgebouwd tot goede zalen met VIP-rooms, om dat publiek van 50+ terug te halen. In Hedon in Zwolle zaten jonge meiden op de eerste rijen met kartonnen bordjes met de teksten van die nummers erop en zongen jochies van dertien, veertien jaar Low Country Blues mee..."

xErwinJava5 kopieOndanks het succes van Cats Lost en de volle concertagenda’s werd Harry Muskee heimelijk al langere tijd overmand door de vraag hoe lang hij nog door wilde gaan en of hij het allemaal nog kon en wilde trekken. "Ik kan zo maar wat krijgen," zei hij in De Missie. "Of dat ik het in het hoofd niet meer zie zitten. Maar als ik het niet leuk meer vind hou ik ook op. Dat heb ik mezelf voorgenomen."
Erwin Java herkent die twijfels absoluut. "Mede daarom was na Cats Lost besloten om het wat rustiger aan te doen. Harry stelde voor om per jaar op vaste tijden twee series van twintig, dertig concerten te plannen. Bovendien ging hij de laatste jaren in januari graag naar Curacao, waar zijn partner Douwiena en hij een huisje hadden. Als die concerten waren ingepland, wisten we dus precies wanneer we moesten spelen en wanneer tijd voor onszelf en voor onze nevenactiviteiten hadden. Zo werkte ik zelf al jaren als gitaardocent."

Gezondheid
De toekomstzorgen van Harry werden mede ingegeven door enkele, in eerste instantie, geringe gezondheidsperikelen. Zo had hij af toe last van zijn stem en wel eens wat andere vage klachten. "Pas begin 2011 werd voor ons duidelijk dat hij een serieus probleem had met zijn galblaas. We speelden echter toch nog enige tijd door, ook omdat Harry zich aan zijn verplichtingen wilde houden. Bovendien gebeurde er veel in korte tijd. Hij trouwde met Douwiena Oosterhof, hij werd zeventig, hij kreeg een gouden plaat voor Groeten uit Grollo, het C+B-museum ging open en Harry had zich helemaal gefocust op 11 juni, het eerste Groeten uit Grolloo-festival, waar we twee keer zouden spelen." 

De bandleden merkten dat het hem veel energie kostte om die beide concerten te doen. "Het liep echter allemaal goed en wij hadden geen idee dat dit zijn laatste optredens zouden zijn. Daar was op dat moment ook geen enkele aanwijzing voor. Harry werd half juli geopereerd. Ik deed op dat moment mee aan de Drentse Blues Opera, waaraan Harry oorspronkelijk ook een bijdrage zou leveren. Maar door die operatie ging dat niet door. Ik heb hem op de dag van de première van de Blues Opera opgezocht in het Wilhelmina-ziekenhuis. Hij bleef echter klachten houden en uiteindelijk werd bij hem helaas een niet meer operabele leverkanker geconstateerd."
Erwin moest elke dag in Gieten spelen, maar ging regelmatig bij Harry op bezoek, tot het eind aan toe. "Op maandagochtend 26 september belde ik Douwiena met de vraag of ik nog even langs kon komen in Rolde. Zij vertelde me toen dat Harry even daarvoor was overleden."

xErwinJava3In de dagen daarna werd besloten dat Harry die vrijdag zou worden overgebracht naar het C+B-museum in Grolloo, zodat zijn fans afscheid konden nemen, hetgeen zoals bekend ook massaal is gebeurd. Heel veel indruk maakte het spontane instrumentale optreden van de resterende Blizzards bij café Hofsteenge. "Het was vermoedelijk de laatste maal dat we als Blizzards met elkaar speelden en ik ben blij dat we het gedaan hebben, want het was een heel bijzonder eerbetoon. Wij speelden met al die fans eromheen, wetende dat Harry honderd meter verder in z’n eigen museum lag... Daarmee was de cirkel denk ik helemaal rond. Het begon destijds in feite allemaal in Grolloo en het eindigde daar ook, op 11 juni en op 30 september..."


Plannen

Erwin is momenteel druk met z’n werk en met zijn nieuwe band. "Ik wil gewoon blijven spelen. Dat heb ik ook altijd tegen Harry gezegd en dat vond hij volkomen logisch. Hij gaf dat ook zelf aan: Somebody has to do the job. Bovendien komt er een extra dimensie bij: Ik wil de blues blijven verkondigen, in Harry’s nagedachtenis en ter ere van hem. Niet met Blizzards-nummers, maar met m’n eigen materiaal. Ik wil m’n verhaal vertellen, dat heeft Harry ook altijd gedaan, over z’n verdriet maar ook over het plezier in zijn leven. Hij was dan wel zeventig, maar hij bleef een jongen die met zijn maatjes ongein wilde uithalen. Dat is ook de romantiek van een bandje, een hoop geklier en gekeet. Natuurlijk hebben we veel gelachen, gedronken en streken uitgehaald, maar om alleen daarop terug te vallen, doet afbreuk aan het beeld van die 25 jaar. Want die hebben mij gewoon heel veel goeds gebracht en daar ben ik iedereen, en niet in de laatste plaats Harry, zeer dankbaar voor. Ik mis hem dan ook erg, als broer en als vriend..."

xErwinJava2King of the World heet de nieuwe band die Erwin Java sinds kort heeft. Samen met Fokke de Jong (ex-drummer Normaal), zanger en bassist Ruud Weber (ex-Snowy White) en Govert van der Kolm (piano en orgel) speelt hij in deze blues & roots-formatie, die zich momenteel via diverse try-outs voorbereidt op een aantal concerten (zoals het tweede Groeten uit Grolloo-festival in juni) en opnames voor een CD. De blues staat weer centraal, maar dan op een iets andere manier, soms met meerstemmige zang.
Erwin Java vertelt tot slot: "Ik heb de naam King of the World bewust gekozen, om een aantal redenen. King slaat op de guitarKings van de blues, zoals Albert, Freddie en B.B. Bovendien is het een nummer van John Lee Hooker dat ook door C+B is opgenomen. Tevens is er een verzamelelpee van Cuby met die titel en ja, het geeft ook mijn eigen stemming weer. Na de rouwperiode om de dood van Harry heb ik nu weer energie genoeg en tevens het gevoel dat ik met mijn nieuwe groep de hele wereld aan kan. Inderdaad: King of the World dus!"

xErwinJava8

Erwin Java met de in 2011 speciaal voor hem samengestelde
Otentic-gitaar "The Emerald".


Artikel: Koert Broersma - webredactie@cubymuseumgrolloo.nl

Naar boven