Hoofdstukindex:

ZEelcoinOosterpoortDit is het eerste deel van een tweeluik over Eelco Gelling, gebaseerd op een uitgebreid interview met hem in december vorig jaar.

28 december 2013: Voor het eerst in vele jaren staat Eelco Gelling weer op een noordelijk podium. In de bomvolle kleine zaal van de Groningse Oosterpoort is hij gastgitarist bij Jan Akkerman en zijn band (foto links). Hij speelt mee op onder meer enkele oude nummers van Brainbox en op twee klassiekers van C+B: Window of my Eyes en Somebody Will Know Someday. Ondanks (of juist mede door) de talrijke improvisaties is het publiek enthousiast. Velen zijn speciaal voor Gelling gekomen. Dat valt op te maken uit de luidruchtige aanmoedigingen voor Eelco. Het is mooi, maar ook ontroerend om hem weer te zien spelen: de inmiddels toch wat fragiele meester, die zijn oude Gibson Les Paul gitaar zoals altijd met liefde beroert…

Een kleine twee weken eerder, maandag 16 december. Na anderhalf jaar komt het er dan eindelijk van: een interview met Eelco Gelling, C+B-gitarist van het eerste uur.
De trein die ons naar Rotterdam brengt, passeert bij station Zwolle langzaam rijdend het op een zijspoor staande Arriva-treinstel, dat de naam van Harry Muskee draagt. "Een gunstig voorteken," merk ik op. "Kan niet meer misgaan," reageert reisgenoot Jan Venhuizen, manager van C+B in de succesvolle jaren die de groep kende.

Jan heeft het interview met Eelco geregeld, met wat hulp van goede kennis en verzamelaar Johan Gaasbeek en Bernard van der Putten, al dertig jaar vriend van Gelling en chauffeur in de jaren dat Eelco nog toerde met zijn Blues Connection en de Eelco Gelling Band.

Johan en Bernard pikken ons met de auto op bij Rotterdam Centraal. Tien minuten later staan we bij Eelco in zijn flat, die hij met Franse vriendin Sandrine Dumont bewoont.

Naar boven