Hoofdstukindex:

Over de eindfase:
XXGoudGroetenuitGrolloo"Ik denk met bijzonder veel liefde aan hem terug, maar ik vind niet dat je iemand na zijn dood heilig moet verklaren. Je moet wel realistisch blijven. Want hij bleef soms stemminkjes verpesten. Het laatste dat ik heb gedaan, was de overhandiging aan Harry van die gouden elpee voor Groeten uit Grollo. Dat was rond z’n 70ste verjaardag, op 10 juni 2011. Ik had met de platenmaatschappij afgesproken dat ook Eelco Gelling een gouden plaat zou krijgen. Dat heb ik in een opwelling tegen Harry gezegd. Nou, de boot was helemaal aan, want dat kon absoluut niet. Ik zei: maar Harry, de beste gitaarsolo uit de Nederlandse popmuziek (Somebody Will Know Someday) staat op die plaat en is van Eelco. Als er naast jou één persoon ook recht heeft op een gouden plaat, dan is dat Eelco. Harry vond het allemaal grote onzin."

"Uiteindelijk heeft Eelco die gouden plaat gewoon gekregen, in alle stilte. De platenmaatschappij heeft hem thuis bezorgd. Tenminste dat hoop ik maar, want anders ligt-ie nog ergens in de opslag…"

XXXXXMuskeemethonden"Enige tijd na 10 juni hoorde ik dat Harry in het ziekenhuis lag. Ik ben hem met Rudy Leukfeldt op gaan zoeken, maar ik had geen idee hoe ernstig het zou zijn. Toen ik hem zag, schrok ik me rot. We troffen hem doodziek aan. Het was helemaal Harry niet meer. Hij kwam z’n bed uit om naar de WC te gaan, met die dunne beentjes en dat zieke koppie, helemaal uitgemergeld. Zelf had Harry toen nog het idee dat hij er bovenop zou komen, maar buiten zei ik tegen Rudy: die gaat dood, dat kan niet anders. En daarna is het zó snel gegaan… Enkele weken later was het al gebeurd, en daar heb ik echt last van gehad. Ik was daar helemaal niet op voorbereid. Ik heb ruim vijftig jaar met Harry opgetrokken. Dat is langer dan met mijn ouders, zeker langer dan met mijn echtgenotes en langer dan met mijn kinderen. We hebben hem een heel mensenleven gekend. Bovendien had ik ineens ook niet echt meer een reden om naar Drenthe te gaan. Ik vond het altijd ontzettend leuk om hierheen te komen. Vroeger naar Assen, later naar Rolde. En dan belde je altijd na half twee aan, want dan was Harry pas wakker en kwam hij in z’n onderbroek van die trap af zeilen als die honden gingen blaffen. Ik had er dan al een dag opzitten, maar toch zei hij meestal: wat ben je vroeg joh? Zullen we even naar Erkelens gaan? En daar konden we eindeloos ouwehoeren."

XXXXXCenBoud"Ik heb me er zeer aan gestoord dat toen Harry ernstig ziek was, er ineens veel mensen opdoken die belangrijk gingen doen. Dat waren lui die ik in die vijftig jaar nooit heb gezien… Ik heb me daarvan gedistantieerd en Harry, die arme ziel, had waarschijnlijk de kracht niet meer om te zeggen: gaan jullie eens lekker buiten spelen… Dat gedoe met Eelco heeft hij volgehouden tot z’n dood. De begrafenis is mede door andere vrienden vooraf helemaal in overleg met Harry geregeld. Maar die wilde absoluut niet dat Eelco erbij zou zijn. Dat moet je respecteren, maar ik schrok er een beetje van, dat het nog zó diep zat…"

"Het is een feit dat de formule die we in 1996 hadden bedacht om C+B in de theaters en schouwburgen te laten spelen, vijftien jaar met succes heeft gedraaid. En het liep nog steeds goed, want toen Harry in september 2011 overleed, was 2012 ook al volgeboekt. Ik vind het geweldig dat dit concept zo aansloeg, voor degenen die het hebben bedacht, voor de vele fans, maar vooral voor de jongens zelf natuurlijk. Het heeft C+B de definitieve erkenning als één van de beste bands van ons land gegeven. Dat heeft de groep volkomen verdiend. Maar ik kan nog steeds niet goed naar de muziek van Cuby & the Blizzards luisteren. Ik voel me daar heel onprettig bij. Laatst speelden ze een nummer op de radio en dat heb ik weggedraaid. Raar hè, maar ik ben daar nog helemaal niet aan toe..."


Naschrift: Aan het eind van het gesprek overhandig ik Johan Derksen als dankbetuiging enkele obscure blues-elpees, vele jaren geleden uitgebracht door Swingmaster in Groningen. Johan is aangenaam verrast en valt even uit zijn rol. "Die heb ik nog niet, hartstikke mooi man." Vervolgens herpakt hij zich razendsnel. Met een vette knipoog naar mij zegt hij tegen Rudy Leukfeldt: "Ik waarschuwde je vooraf al: als die lul geen platen meeneemt, praat ik niet met hem hoor…"

Met dank aan Rudy Leukfeldt, Johan Gaasbeek en anderen voor het fotomateriaal.

Foto onder: Drie heren die ieder op hun eien wijze een rol hebben gespeeld in de C+B-geschiedenis: Jeroen Wielaert, auteur van de biografie De Missie, Jan Douwe Kroeske, producent van de documenaire Cuby + Blizzards - 40 jaar de blues en Johan Derksen, vriend, kenner en manager. Foto's + montage: Rudy Leukfeldt.

XXXXXDrieheren

Naar boven