Hoofdstukindex:

Over de oude nummers:
XXXXXCubyoptreden"Muskee wilde ook bepaalde nummers niet meer spelen. Kijk, je zag in die theaters het oude Cuby-publiek weer en dan moest je die mensen geven waar ze om kwamen. Maar Harry had een hekel aan bepaalde liedjes. Het kwam voor dat die wel op de setlist stonden, maar dat Harry gewoon met een heel ander nummer begon, tot verbazing en ook wel ergernis van de andere jongens. Op een gegeven moment zei je daar wat van en dat gaf problemen. Harry begon in die tijd ook wel wat vedette-neiginkjes te vertonen. We hadden een concert in Enschede en daar speelde Adje Vandenberg mee en dat liep gesmeerd. Toen Harry van het podium kwam, complimenteerde ik hem daar ook mee. Harry keek mij aan en zei: Johan, ik ben zó ontzettend goed, daar heb je geen idee van… Er zitten hier 800 mensen in de zaal en die komen allemaal voor mij. Of dacht je dat er ook maar iemand voor de rest van The Blizzards kwam?…"

XXDikkeJohanenMuskee"Harry heeft alleen maar mooie liedjes gemaakt als zijn verkering uit was. Want hij was een ontzettend sentimentele, zachte man. Als hij met liefdesverdriet kampte, dan had hij echt de blues en maakte hij zijn beste nummers."

"Ik heb lang moeten smeken of hij Somebody Will Know Someday in de theaters wilde doen, maar inmiddels had hij een lieve vrouw, een mooi huis en een hok met honden. Dus kwam dat nummer er ook niet meer zo hartverscheurend goed uit als vroeger…"

"Wat ik ook zo opvallend vond: Harry had geen enkele CD van zichzelf… Die gaf altijd alles weg. Herman Deinum was precies tegenovergesteld. Die heeft alles keurig gearchiveerd, van alle bands waarin hij heeft gespeeld. Maar Harry had niks… Toen hij Window of my Eyes in het theater moest zingen, heeft Erwin Java tientallen keren dat nummer op CD gedraaid om de woorden op te schrijven, want Harry kende zijn eigen tekst niet meer…"

Naar boven