Hoofdstukindex:

XXXOpeningsfotoJohan Derksen (foto links, gemaakt door Rudy Leukfeldt) introduceert op 31 mei tijdens de tweede editie van Blues in Grolloo de hoofdacts. De 65-jarige ex-voetbalprof, journalist, uitgever, televisiemaker en muziekliefhebber is inmiddels een bekende Nederlander geworden. Maar hij heeft ook onmiskenbare connecties met Cuby & the Blizzards. In een tweedelig interview vertelt hij uitvoerig over zijn belevenissen en herinneringen.

We ontmoeten Johan Derksen bij motel Hajé in Heerenveen. Al op de parkeerplaats hebben bezoekers hem in de gaten. Dus moet hij op de foto. Johan ontkomt er als bekende Nederlander niet meer aan. Geduldig en gedwee laat hij het over zich heen komen. "Wel lachen hoor," maant een rij-instructrice die bij Hajé haar leerlingen oppikt. "Ik lach me rot," mompelt Johan en slaat zijn arm om de schouder van een blozende jongedame.

Het is de dag nadat in De Wereld Draait Door werd bekendgemaakt dat het door Voetbal Internationaal uitgegeven boek Gijp de NS Publieksprijs had gewonnen. Felicitaties zijn dus op zijn plaats. "We hadden ze weer effe tuk hè?", grijnst Derksen een dag later in Heerenveen.

Johan Derksen, sinds kort in het bezit van een hond met de naam Cuby, mag dan zijn gestopt als hoofdredacteur van Voetbal International, maar als baas van de VI-uitgeverij, hoofdredacteur van Voetbal International Televisie, columnist voor VI en maker van het muziekprogramma On The Road heeft hij het nog altijd razend druk. Hij is net terug van drie dagen Brazilië voor een programma over Clarence Seedorf.  Een dag later heeft hij in De Arena een lang interview met Johan Cruijff. "Ik ben gesloopt," bekent hij.
De middag van ons gesprek moet hij nog verder voor een afspraak met Foppe de Haan. Toch neemt hij uitgebreid de tijd om over C+B te praten. "Voetbal is mijn werk, maar muziek is mijn passie," zegt Johan. The Blizzards waren en zijn zo’n passie van hem.

XXDerksenjongevoetballerJohan Derksen werd in 1949 in Heteren geboren. Zijn vader was adjudant bij de politie en werd in 1961 gestationeerd in Drenthe. Na een jaar Nieuw-Buinen kwam het gezin Derksen in Rolde terecht. Daar zou Johan zijn jeugd doorbrengen. "Absoluut de mooiste tijd van mijn leven. Drenthe was heerlijk, een warm bad. De gemoedelijkheid, dat heerlijke accent, die droge humor. Ook al werd je in die tijd gewoon als allochtoon gezien hoor. O, dat zijn Hollanders, hoorde je overal in de winkels. Dat was ook precies de opmerking van mijn eerste schoonvader toen ik aan hem werd voorgesteld. Hij bleek zwaar teleurgesteld…"

Johan woonde in Rolde aan de Grote Brink 25, met het politiebureau inclusief twee cellen aan huis. De jonge Derksen burgerde snel in en kwam al gauw op het spoor van de muziek, het café en het voetbal. Hij speelde bij Rolder Boys en was vaak te vinden in cafés als Hofsteenge in Rolde en Grolloo, de Gouden Leeuw in Zuidlaren en Jan Dekker aan de Gedempte Singel in Assen. Op zijn Typhoon-brommertje tufte hij eindeloos naar Assen heen en weer. "Jan Dekker was ons stamcafé. Later kwam daar De Witte Bal bij."

Al op zijn zeventiende werd Johan profvoetballer. Eerst bij Go Ahead Eagles in Deventer en later onder meer bij Cambuur Leeuwarden, Veendam en Haarlem. Begin jaren zeventig startte hij ook een loopbaan in de journalistiek, onder meer bij de Winschoter Courant, het Nieuwsblad van het Noorden en vanaf 1977 bij Voetbal International.
Toch kwam hij graag en vaak in Assen op bezoek. Hier bouwde hij z’n vriendenkring op met de bekende namen: de gebroeders Loman, Rudy Leukfeldt, Frans Jansen, Tieme van Veen, Jan Houwing, noem maar op. Het waren de jongens met en tegen wie hij ook vaak voetbalde.

XXXDerksenportretinleidingVanzelfsprekend ontmoette hij Eelco Gelling, wiens vader eveneens bij de politie werkte en Harry Muskee. Met name Muskee werd een vriend voor het leven. "Harry was net als ik enig kind. Ook hij had het thuis niet gemakkelijk. Hij werd een broer voor me," aldus Derksen, die aangeslagen het overlijden van Harry Muskee als eerste meldde in het TV-programma Voetbal International op maandag 26 september 2011, rond de klok van half negen.

Uit het anderhalf uur durende gesprek, waarbij tevens vriend en VI-fotograaf Rudy Leukfeldt aanwezig was, laten we hieronder Johan Derksen in een tweeluik onafgebroken aan het woord. Deel 1 gaat over zijn jeugdherinneringen aan Drenthe en the Blizzards. In deel 2, dat volgende week op deze website verschijnt, pakken we de draad op rond 1995/1996, toen Johan als manager actief betrokken raakte bij de 'wederopstanding' van Cuby & the Blizzards.

Naar boven