Hoofdstukindex:

Mee naar de concerten
Zonder melodramatisch te willen zijn, benadrukt Boudewijn dat hij zijn vrienden en vriendinnen in Assen als een soort familie zag. De relatie werd nog verder versterkt toen hij vaak met C+B meeging naar hun concerten. "Ik had in die jaren weinig omhanden en dus voldoende tijd. C+B had zo’n moderne Van Hool-toerbus aangeschaft en ik heb heel wat in die bus naar buiten gestaard en gepeinsd over hoe ik nu verder moest. Ik denk daaraan terug met een gevoel van weemoed. The Blizzards hadden succes, het was een ontzettend goede en leuke band en ze verdienden geld natuurlijk. En ik zat daar met een flink portie zelfmedelijden omdat het met mij niet lukte en omdat ik niet wist hoe ik verder moest. Toch ging ik met plezier mee. Ook omdat ik dacht: goh, wat zou ik dit ook graag willen."

XXGroot9Over Herman Deinum zegt Boudewijn: "Hij had een apart soort humor, maar was en is een zeer goede bassist, met dat herkenbare zoemende geluid van hem. Hij heeft nog meegespeeld op een single die ik in 1970 samen met Rick van der Linden van Ekseption heb gemaakt onder de naam Session en op mijn Nederlandstalige single De Nachtwacht uit datzelfde jaar."

Doordat Boudewijn volledig door C+B werd geaccepteerd had hij weinig moeite om zich bij de groep aan te sluiten. "Ook al ben ik geen bluesman zoals Harry was en ben ik zeker geen liefhebber van de pure blues, weet je wel van zo’n man met alleen een gitaar die Woke Up One Morning zingt of zo. Harry was wel een blueszanger, maar ik vond the Blizzards uit die tijd geen echte bluesgroep Ze speelden gewoon muziek die ik goed vond. Wellicht wat commercieel, maar het was allemaal wat lekkerder en vetter dan die oude blues. C+B was sowieso geen wilde band in die jaren. Misschien was dat eerder wel zo, maar ik heb dat in 1969/1970 niet zo ervaren. Het was eigenlijk een vrij gezapig leventje dat werd geleid. Veel bier drinken, dat wel natuurlijk."

Naar boven