Hoofdstukindex:

XXGroot2Boudewijn de Groot behoeft eigenlijk geen nadere introductie. De zanger, songwriter, muziekproducent en acteur viert volgend jaar zijn vijftigjarig jubileum als artiest en wie zijn lange carrière-beschrijving op bijvoorbeeld Wikipedia leest, komt onder de indruk van de omvang en veelzijdigheid van zijn oeuvre.

De Groot begon zijn carrière in 1964. Zijn faam als protestzanger groeide snel, met hits als Meisje van 16, Welterusten Mijnheer de President, Testament, Verdronken Vlinder en Land van Maas en Waal, waarvoor hij een gouden plaat kreeg, evenals voor zijn elpees Voor de overlevenden (die zelfs platina opleverde) uit 1966 en Picknick uit 1967. Voor beide albums ontving hij bovendien een Edison (foto onder, met Wim Sonneveld). Het zou het begin zijn van een aanzienlijke reeks successen en onderscheidingen in latere jaren.

Voor de redactie van de C+B website zijn met name de jaren zestig interessant. Boudewijn leerde de groep in dit decennium vrij goed kennen en bovendien werkte hij in die tijd kort samen met Eelco Gelling. Interviews geeft hij echter nauwelijks meer. "Na vijftig jaar is alles wel verteld. Het is mijn muziek die nog spreekt en dat is genoeg," zegt hij ergens op internet.

Vorig jaar begon Boudewijn de Groot aan een uitgebreide toernee. Vaarwel, Misschien tot Ziens bleek een enorm succes. Zó groot zelfs, dat werd besloten er nog een tweede seizoen aan vast te knopen. Eind september startte hij wederom een lange reeks concerten die, op een enkele uitzondering na, inmiddels allemaal zijn uitverkocht. In maart volgend jaar treedt hij op in Assen en Hoogeveen. 

Toen de website-redactie Boudewijn benaderde voor een gesprek over Cuby & the Blizzards, stemde hij direct toe: "Want het is een stukje historie, dat voor mij óók belangrijk is geweest." Dus ontmoetten we hem vorige maand op een regenachtige dag in restaurant Dreefzicht te Haarlem, waar hij op de fiets arriveert. Vanuit Heemstede, regenjasje aan, zonder gedoe. Inderdaad: Hoe Sterk Is De Eenzame Fietser nog altijd…
Hij herkent Jan Venhuizen, manager van C+B in de periode 1963-1976, die ook bij de ontmoeting aanwezig is, direct. "Na al die jaren," mijmert hij. "Leuk dat we elkaar weer zien."

XXGroot8Bijna anderhalf uur praten we met Boudewijn, die zonder schroom vertelt over zijn herinneringen aan een voor hem woelige periode in zijn carrière. "Ik ontmoette C+B regelmatig bij concerten en dergelijke. On the road dus. Ik heb aan hun beginperiode niet veel herinneringen meer, maar ik weet bijvoorbeeld nog wel dat we eind 1966 samen met onder meer Liesbeth Liszt en The Motions op het Hartewens-festival hier in Haarlem hebben gestaan. Ik had wel contact met Harry en Eelco en vond het gewoon aardige jongens. Herman Brood heb ik in die periode niet meegemaakt. Het was een geweldige band, die succes had met Window of My Eyes en Appleknockers Flophouse en dergelijke. Maar ik had een eigenzinnige smaak en vond hun cover-versie van Richard Cory uit 1966 hun beste nummer en nog steeds waanzinnig goed."

Naar boven